"มีคนมาเปิดซิงถึงที่!"
นักเรียนทั้งหมด: "……"
เปิดซิง?
เปิดซิงอะไร?
หมายความว่าไงนะ?
ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างถูกคำพูดของซูโม่ทำเอางงเป็นไก่ตาแตก มีเพียงนักเรียนส่วนน้อยที่ดูเหมือนจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ซูโม่ชี้ไปที่สี่คนทางด้านซ้ายของแท่นบรรยายแล้วพูดว่า "สี่คนนี้คืออัจฉริยะที่คณะคณิตศาสตร์แนะนำมา พวกเขาคิดว่าพวกเธอไม่มีคุณสมบัติพอจะได้โควต้าคัดเลือกสาธารณะครั้งนี้"
ทันทีที่พูดจบ ห้องเรียนก็ระเบิดเสียงอื้ออึงขึ้นทันที
"หา?"
"ใส่หน้ากาก**สิ!"
"เหอะๆ เมื่อกี้ฉันก็รู้สึกแปลกๆ แล้วล่ะ สมเป็นพวกไม่หวังดีจริงๆ ถึงกับอยากแย่งโควต้าคัดเลือกสาธารณะ? จริงๆ เลย…"
"ฝันไปเถอะ!"
"เฉียบขาด! พี่ชายต่อได้สุดยอด!"
"ชมเกินไปแล้ว พอๆ กันนั่นแหละ"
ได้ยินคำพูดพวกนี้ ชายหนุ่มสามคนจากกลุ่มสี่คน (ยกเว้นผู้หญิงคนนั้น) ต่างมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก
ตั้งแต่ไหนแต่ไร พวกเขาถูกเพื่อนอาจารย์รอบข้างขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะทางคณิตศาสตร์ เมื่อไหร่จะเคยโดนดูถูกแบบนี้?
คนที่ขาดใจที่สุดก็คือ หลัวหย่ง นิสัยของเขาค่อนข้างหยิ่งผยอง ไม่งั้นเมื่อกี้คงไม่พูดจาดูถูกนักศึกษาคณะคณิตศาสตร์ต่อหน้าซูโม่
ตอนนี้พอได้ยินคำพูดพวกนี้ ดวงตาของหลัวหย่งก็เต็มไปด้วยโทสะทันที พูดเสียงเย็นว่า "หึ พวกแกเป็นอะไรกัน? โควต้าคัดเลือกสาธารณะให้พวกแกน่ะ มันถมแผ่นดินไม่กลบ!"
"แล้วแกเป็นอะไรเล่า?!"