"ฮื้ด——"
เหล่าพนักงานรอบข้างพากันสูดลมหายใจเย็นเฮือก สมกับเป็นราชาหนังตัวพ่อจริง ๆ เข้าถึงบทเร็วจนน่าตกใจ เมื่อกี้ยังท่องบทอยู่เลย นาทีต่อมาปุ๊บก็สวมวิญญาณเป็นตัวละครแล้ว
ฝีมือการแสดงระดับนี้ ทำเอาทึ่งจนต้องยอมคารวะ!
หลังผ่านพ้นความตะลึง ทุกคนในเหตุการณ์อดเป็นห่วงซูโม่ไม่ได้ ถ้าเป็นพวกเขาต้องมาเข้าฉากกับจางเกอระดับเทพขนาดนี้ ป่านนี้คงเกร็งจนพูดอะไรไม่ออกไปแล้ว
แถมเรื่องนี้ยังเป็นงานแสดงเรื่องแรกของซูโม่ เด็กใหม่ไร้ประสบการณ์ ใจของทุกคนล้วนรอคอยฟังเสียง 'คัต' จากรองผู้กำกับแล้ว
"มู่ชิงเป็นภรรยาของเจ้ามาตั้งแต่แรกแล้ว จำเป็นต้องพิสูจน์ให้ข้าเห็นด้วยหรือ?"
ชั่วขณะนั้น ซูโม่แปลงร่างเป็นกระบี่มือหนึ่งโม่ซิวหร่าน เปล่งประกายความเฉียบคมไร้ผู้ใดเทียม "ศิษย์น้อง เจ้าไม่ใช่คู่มือของข้า จงถอยไปเองเถิด มู่ชิงเป็นสาวน้อยที่ดี เจ้าจงดูแลนางให้ดี"
สายตาของเขามองไปไกลลิบ แววตาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "ทัพใหญ่แคว้นหลู่กรีธามาประชิดชายแดน ข้ามีธุระสำคัญยิ่งกว่าที่ต้องไปจัดการ ครานี้ไป…คงไม่ได้พบกันอีก!"
ท่วงท่า แววตาอันเด็ดเดี่ยวนั้น ทำให้ทุกคนในกองถ่ายมองอ้าปากค้าง
นี่ใช่ซูโม่เหรอ?
เฮ้ยย!
ฝีมือการแสดงขนาดนี้ เทียบกับจางเกอก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลยสักครึ่ง!
"เฮ้ย ฝีมือการแสดงของอาจารย์ซูนี่โคตรเทพเลยนะ"
"ว้าว เท่มากอ่ะ!"
"อาจารย์ซูเล่นหนังเป็นเรื่องแรกจริงเหรอ? ฝีมือการแสดงนี่เทียบกับพวกตัวพ่อจอเงินก็ไม่ได้ต่างเลยนะ!"
"นี่มันอัจฉริยะชัด ๆ อะไรก็ได้ไปหมด!"
ทีมงานกองถ่ายสองสามคนพากันซุบซิบเบา ๆ ตอนแรกพวกเขานึกว่าถ่ายยกแรกต้องติดที่ซูโม่แน่ แต่ใครจะรู้ว่าฝีมือการแสดงของซูโม่จะลงลึกถึงเพียงนี้
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังรู้สึกว่าซูโม่แสดงดีกว่าจางเกอด้วยซ้ำ ความคิดนี้ผุดขึ้นมาเท่านั้น ทีมงานทั้งสองสามคนก็ส่ายหน้าปัดมันทิ้งโดยไม่รู้ตัว