"หลบ!"
เกสที่กำลังสังเกตการแกว่งตัวของพลังงานบริเวณจุดที่ถูกโจมตี รู้สึกใจสั่นขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล จึงตะโกนลั่น
วินาทีถัดมา ร่างของมันหายวับไปจากที่เดิม
แต่สิ่งมีชีวิตแห่งอารยธรรมชิงเหยียนที่เหลือไม่มีสัญชาตญาณเร็วเท่าเกส นอกจากโจวหยางที่เผลอกระตุ้นความสามารถเคลื่อนย้ายทันทีของเกราะโดยสัญชาตญาณ ส่วนสิ่งมีชีวิตชิงเหยียนที่เหลือทั้งหมดไม่ทันจะรู้ตัวด้วยซ้ำ
เห็นเพียงตาข่ายแสงพุ่งผ่านอวกาศมาคลุมสิ่งมีชีวิตชิงเหยียนที่ไม่ทันหลบหลีกภายในพริบตา ตาข่ายแสงทะลุผ่านร่างของมันทั้งหมด แล้วพุ่งสู่ขอบฟ้าไกลโพล้ด้วยความเร็วเหลือเชื่อ ก่อนจะลับสายตาไปในเวลาไม่นาน
ส่วนสิ่งมีชีวิตชิงเหยียนที่เมื่อครู่ถูกตาข่ายแสงคลุม ต่างลอยนิ่งอยู่กลางอวกาศราวถูกสะกดด้วยเวทมนตร์หยุดกาย
จุดเปลี่ยนเพียงจุดเดียว คือรังสีที่พวกมันกำลังยิงออกจากบ่าหยุดฉับพลัน การแกว่งตัวของโล่พลังงานบริเวณที่ถูกโจมตีหายไปทันที โล่พลังงานที่เริ่มหมองหม่นนั้นกำลังสว่างขึ้นอย่างรวดเร็ว
บริเวณอวกาศแห่งนี้ตกอยู่ในความเงียบสนิท
เกสกับโจวหยางโผล่ขึ้นมาอย่างอนาถใจห่างออกไปไม่กี่กิโลเมตร ร่างยังไม่ทันมั่นคง สองตัวก็รีบหันไปมองบริเวณที่ลูกน้องทั้งหลายเพิ่งยืนกันอยู่ เมื่อเห็นลูกน้องหลายสิบตัวแข็งค้างนิ่ง ทั้งคู่รู้สึกลางร้ายขึ้นในใจโดยไม่รู้ตัว
หนึ่งวินาที สองวินาที...
เวลาผ่านไปกว่าสิบวินาที
ทันใดนั้น ร่างของสิ่งมีชีวิตชิงเหยียนที่แข็งค้างก็เกิดการเปลี่ยนแปลงน่าตกใจ เกราะที่ห่อหุ้มร่างแตกสลายเป็นฝุ่นผง กระจัดกระจายไปทั่ว