ณ สถานที่แข่งขัน
ทันทีที่ฟลอเดียนเดอร์.มาร์ชปรากฏตัว หวังเทาก็เริ่มแนะนำตัวขึ้น
“ทีมซีเว่ยส่งฟลอเดียนเดอร์.มาร์ชลงแข่งขัน เขาคือกัปตันทีมซีเว่ย ฝีมือไม่ธรรมดาเลยทีเดียว!”
เหยียนจิ่วซีที่นั่งอยู่บนจุดท้าทาย เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตางามพลันฉายแววจริงจังขึ้นมาทันที
ถึงแม้เธอจะไม่เคยได้ยินชื่อฟลอเดียนเดอร์.มาร์ชมาก่อน แต่การได้เป็นกัปตันทีมซีเว่ย ฝีมือต้องไม่ธรรมดาแน่นอน
เพราะในสนามแข่งขันที่เต็มไปด้วยอัจฉริยะแบบนี้ ถ้ากัปตันทีมไร้ฝีมือ ก็ยากจะทำให้คนอื่นยอมรับได้ การที่ฟลอเดียนเดอร์.มาร์ชเป็นกัปตันทีมซีเว่ย ฝีมือจึงพอจะจินตนาการได้
ห้องพักทีมโอเชียน่า
“ไม่น่าเชื่อว่าเป็นเขา?”
สีหน้าของอัลเบิร์ตพลันฉายแววตกตะลึง ภาพความทรงจำเมื่อหลายปีก่อนผุดขึ้นในหัวอย่างห้ามไม่อยู่
“อัลเบิร์ต นายรู้จักคนนี้เหรอ?”
ออกัสต์.แบร์นา ผู้เข้าแข่งขันด้านลูกบาศก์วิเศษที่นั่งข้างอัลเบิร์ต ถามขึ้นด้วยความสงสัย
สมาชิกคนอื่น ๆ ในทีมโอเชียน่าต่างหันไปสนใจที่อัลเบิร์ต
“รู้จัก!”
อัลเบิร์ตยิ้มเจื่อน ก่อนอธิบายว่า “พวกนายน่าจะรู้กันดีว่า 5 ปีมานี้ฉันได้แชมป์ความจำไพ่ไป 4 ปีซ้อน”
“งั้นนายหมายความว่า อีกปีนึงแชมป์ถูกผู้ชายคนนี้ชิงไปงั้นสิ?” ออกัสต์.เบอร์นาร์ดถามอย่างแปลกใจ
“ใช่แล้ว”
อัลเบิร์ตมีสีหน้าเคร่งเครียด น้ำเสียงทุ้มลึก “4 ปีที่แล้ว หมอนี่ก็ไม่รู้โผล่มาจากไหน ลงแข่งความจำไพ่คราวนั้นก็กวาดเรียบมาตลอดทาง จนมาเจอฉันในรอบชิง”