ยามที่เรือลาดตระเวนสองลำแล่นเข้าสู่ทะเลซากุระ ความเร็วก็ไต่ระดับขึ้นอย่างช้า ๆ
ฝูงเรือรบประเทศซากุระเปิดช่องว่างกว้างราว 500 เมตรไว้ทางปีกซ้าย ดุจปากอันกว้างใหญ่พร้อมกลืนกิน
และเรือลาดตระเวนสองลำก็ถูกกลืนเข้าไปในพริบตา
เห็นฉากนี้ ความกังวลในใจของทากามิ ยาสุไดก็มลายหายสิ้น ตามมาด้วยความปลื้มปิติที่ท่วมท้น
ของขวัญชิ้นใหญ่นี้ เขารับไว้เต็ม ๆ!
เรือลาดตระเวนของเซี่ยกั๋วนี่นา~~~
เมื่ออีกฝ่ายบอกว่าหางเสือเสียการควบคุม เขาก็มีเหตุผลพอที่จะให้เรือสองลำนี้ต้องติดค้างอยู่ที่นี่นาน ๆ
ช่วงเวลานั้นยาวพอที่ประเทศซากุระจะไล่เรียงดูโครงสร้างภายในและรายละเอียดของเรือลาดตระเวนเซี่ยกั๋วได้ครบถ้วน
แต่สิ่งที่ทากามิ ยาสุไดไม่รู้ก็คือ การที่ฝูงเรือรบเปิดช่องว่างออกมานั้น ทำให้แนวป้องกันของฝูงเรือรบเกิดรอยบากขึ้น
เรือลาดตระเวนสองลำไหลผ่านรอยบากนั้น พุ่งตรงเข้าไปยังใจกลางฝูงเรือรบประเทศซากุระอย่างรวดเร็ว
เรือพิทักษ์และเรือลาดตระเวนของประเทศซากุระต่างหลบหลีกกันจ้าละหวั่น ภายในไม่กี่นาที เรือลาดตระเวนสองลำที่หางเสือเสียการควบคุมก็เข้าใกล้เรือเฟยหยุน
แล้วเหตุการณ์ก็พลิกผัน
ความเร็วของเรือลาดตระเวนสองลำพุ่งสูงขึ้นทันที ไม่เพียงเท่านั้น เส้นทางเดินเรือยังเบี่ยงไปทางขวา พุ่งตรงเข้าหาเรือเฟยหยุนเต็ม ๆ
เมื่อสังเกตเห็นสถานการณ์ ใบหน้าของทากามิ ยาสุไดเปลี่ยนสีทันที รีบตะโกน "เร็ว! เร็ว! ขวางเรือลาดตระเวนสองลำนั้นเดี๋ยวนี้!"
แต่น่าเสียดาย สายเกินแก้