“แกยิงโดนกระสุนได้ยังไง?”
ผ่านไปพักใหญ่ อัลเจอร์ดี้ถึงได้สติ สายตาที่มองซูโม่เต็มไปด้วยความตกตะลึง ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน ฟังก็ไม่เคยได้ยิน
“ก็แค่ฟลุกน่ะ”
ท่ามกลางสายตาคนมากมาย ซูโม่ไม่อยากถูกมองว่าไม่ใช่มนุษย์ จึงใช้ฟลุกเป็นข้ออ้าง ไม่อย่างนั้นมันจะเกินจริงไปหน่อย!
“แกไม่กลัวยิงไม่โดนเหรอ?”
อัลเจอร์ดี้เอ่ยเสียงเข้ม “ถ้าพลาดไปนิดเดียว ชีวิตแกจบแน่!”
“ก็โดนนี่” ซูโม่ยักไหล่ สีหน้าสงบนิ่ง ไม่เหมือนคนที่เพิ่งรอดตายมาเลยสักนิด
อัลเจอร์ดี้อ้าปากค้าง ได้แต่พูดอย่างจนใจว่า “อย่าทำอะไรเสี่ยงแบบนี้อีกเลย ฉันไม่อยากเสียคู่ต่อสู้แบบแกไปหรอก”
พูดจบ อัลเจอร์ดี้ก็หันหลังเดินจากไป จวนจะพ้นฝูงชน จู่ๆ ก็ชะงักฝีเท้า หันกลับมาบอกซูโม่ว่า “แข่งนี้แกชนะแล้ว!”
“เกรงใจ!” ซูโม่ยิ้มบาง ประสานมือคารวะอัลเจอร์ดี้
เซี่ยกั๋ว ห้องไลฟ์ฉลาม
“เฮ้ย อะไรวะ?”
“ใครจะฆ่าซูโม่?”
“แพ้แข่งแล้วส่งคนมาลอบฆ่า? ไม่มีศีลธรรม!”
“ท่านปรมาจารย์ซูโม่เป็นอะไรไหม? อย่าเป็นอะไรนะ!”
“เมื่อกี้พวกนายเห็นไหม ซูโม่ดูเหมือน... ใช้ธนูยิงโดนกระสุน!”
...
บ้านจางเกอ
“แก๊ง——”
ถ้วยกาแฟในมือจางเกอหล่นแตกบนพื้น แต่เขาไม่รู้สึกตัว มองภาพไลฟ์ที่วุ่นวายแล้วด่าเลย “ประเทศต้าหยางนี่เกินไปแล้ว! แพ้แข่งแล้วใช้วิธีต่ำช้าแบบนี้ ชาติมหาอำนาจบ้าอะไร ถุย!”
“ซูโม่จะเป็นอะไรไหม?” ซูเชี่ยนมองภาพไลฟ์ด้วยสีหน้าเป็นห่วง คาดไม่ถึงว่าจะมีคนอยากฆ่าซูโม่ น่ากลัวเกินไปแล้ว!
“ฉันโทรหาซูโม่เดี๋ยวนี้ หวังว่าเขาจะปลอดภัย” จางเกอถอนหายใจ สีหน้ากังวลหนัก
หลินไห่ บ้านตระกูลเหยียน
“ใครอยากฆ่าลูกฉัน?”
แม่ของซูแผ่รังสีเย็นเยียบออกมา ทำให้แม่ของเหยียนชะงักแล้วรีบปลอบ “พี่สาว อย่าเพิ่งร้อนใจ เสี่ยวโม่น่าจะไม่เป็นไร รีบโทรไปถามสถานการณ์กันดีกว่า”