"เล่าแผนของนายมา"
ได้ยินเช่นนั้น ฮิกกินสันมุมปากกระตุกยิ้ม ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ท่าทางเต็มไปด้วยความมั่นใจ สายตากวาดผ่านใบหน้าของทุกคน แล้วพูดว่า "ปืนใหญ่เลเซอร์ของเซี่ยกั๋วเก่งจริง ๆ ฉันยอมรับ แต่ฉันเชื่อว่าอาวุธที่เก่งกาจขนาดนี้ไม่มีทางยิงได้ไม่จำกัดแน่นอน"
"และนอกจากเรือบรรทุกเครื่องบินต้าหยางหมายเลข 2 ที่ออกไปก่อนหน้านี้ ก้นเรือของเรือบรรทุกเครื่องบินอีกห้าลำที่ออกตามหลังมา ติดแผ่นโลหะสะท้อนแสงดำไว้ทุกลำ ต่อให้เซี่ยกั๋วใช้ปืนใหญ่เลเซอร์ ก็ไม่สามารถทำลายแผ่นโลหะสะท้อนแสงดำในเวลาอันสั้นได้"
"ตอนนี้อิทธิพลของเซี่ยกั๋วในเวทีโลกไม่ต้องให้ผมมาอธิบายให้สมาชิกสภาทุกท่านฟังอีกแล้วใช่ไหม?"
เขาสูดหายใจเบา ๆ สีหน้าเคร่งขรึมมาก "เซี่ยกั๋วกับประเทศฮุ่ยซวี่ของเราต้าหยางแทบเป็นคนละแนวคิดเดียวกัน ประเทศฮุ่ยซวี่ถึงแม้ระดับการทหารจะเป็นชั้นแนวหน้า แต่ดินแดนแร้นแค้น ทรัพยากรขาดแคลน ในด้านการเงิน ต่อให้ให้เวลาหนึ่งร้อยปี พวกเขาก็ตามเราไม่ทัน"
"แต่เซี่ยกั๋วไม่เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นการเงิน การค้า เทคโนโลยีนวัตกรรมขั้นสูง หรือระดับการทหาร เซี่ยกั๋วพัฒนาไปถึงจุดที่น่ากลัวมากแล้ว ถ้าเราไม่รีบหามาตรการจำกัด อีกอย่างมากสิบปี หรือไม่ถึงสิบปีด้วยซ้ำ เซี่ยกั๋วจะแซงหน้าเราต้าหยางในทุกด้าน!"
"ผลลัพธ์แบบนี้พวกคุณยอมรับได้หรือเปล่า?"
ฮิกกินสันพูดทีละคำ "ยังไงฉันก็ยอมรับไม่ได้!"
ในห้องประชุมเงียบสงัดไปชั่วขณะ