“คุณผู้ชาย รีบหนีไปก่อนดีกว่าค่ะ”
พนักงานต้อนรับลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นชายบนพื้นไม่ได้สนใจฝั่งนี้ จึงกระซิบเตือนว่า “พี่เกาคนนี้โหดร้ายไม่เล่นนะคะ มีลูกน้องเป็นร้อยคน แถวนี้ตะวันออกไม่มีใครกล้ายุ่งกับเขา”
ถึงแม้เธอจะไม่เคยเห็นพี่เกามาก่อน แต่ชื่อนี้เธอก็ไม่เคยแปลกใหม่
พี่เกาแห่งเขตตะวันออก นั่นคือดาวร้ายตัวจริง
คนธรรมดาถ้าไปยุ่งกับของแบบนี้ ต้องโดนจัดการจนสับขาสับแขนแน่นอน!
“ขอบคุณที่เตือน”
ซูโม่กล่าวขอบคุณพนักงานต้อนรับ แล้วพูดต่อว่า “ฉะนั้น เปิดห้องให้พวกเราก่อนได้ไหม?”
พนักงานต้อนรับ: “……”
คนตรงหน้านี่สมองมีปัญหาหรือเปล่า?
เธอพูดชัดขนาดนี้แล้ว ยังจะขอเปิดห้องอีก?
นี่มันรอให้อีกฝ่ายมาแก้แค้นชัด ๆ!
“คุณ……”
พนักงานต้อนรับเพิ่งจะเอ่ย ก็สังเกตเห็นสายตาของชายบนพื้นมองมาทางนี้ ตกใจจนไม่กล้าส่งเสียง ในความตื่นตระหนกจึงรีบหยิบบัตรประชาชนสองใบบนเคาน์เตอร์มาทำเรื่องเช็กอิน
ระหว่างทำงาน เธอก็ภาวนาในใจ “อย่ามองมาที่ฉันเลย อย่ามองมาที่ฉัน……”
เธอเป็นแค่คนธรรมดา ยุ่งกับคนอย่างพี่เกาไม่ได้หรอก
วินาทีต่อมา เธอก็อึ้งค้าง
มองบัตรประชาชนสองใบในมือ แล้วถูตาไปมาโดยไม่รู้ตัว
ซูโม่?
เหยียนจิ่วซี?
สองชื่อนี้คุ้น ๆ ชะมัด……
เดี๋ยวนะ——
ซูโม่? เหยียนจิ่วซี?
ซูโม่! เหยียนจิ่วซี!!!
ไม่ใช่เหรอ?!
“คุณคือ……”
“ชู่!”
ซูโม่ทำท่าเงียบ ๆ ให้พนักงานต้อนรับ แล้วยิ้มเย็น ๆ ว่า “เปิดห้องก็พอ อย่างอื่นไม่ต้องสนใจ”