บ่ายโมงตรง เริ่มถ่ายทำกันต่อ
อันดับหนึ่งของรอบคัดออกที่สามก็ยังเป็นซื่อจุน คะแนนทิ้งห่างซ่งลี่ซินที่ได้อันดับสองไปแบบไม่เห็นฝุ่น อยู่กันคนละระดับเลยทีเดียว
ฟอร์มของซื่อจุนยังทำให้คนดูในสตูดิโอและผู้เข้าแข่งขันอีกหลายคนรู้สึกเซ็ง ๆ หมดอารมณ์ ถึงจะหมั่นไส้ซื่อจุนกันแค่ไหน แต่ก็ต้องยอมรับว่าหมอนี่มันอัจฉริยะจริง ๆ
โหดเกิน!
ไม่ว่าจะแข่งรายการไหน ซื่อจุนก็กวาดอันดับหนึ่งแบบถล่มทลาย ทิ้งให้ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นกลายเป็นได้แค่ไม้ประดับ
ตามกฎการแข่งขันแล้ว ซื่อจุนที่ได้อันดับหนึ่งในรอบคัดออกสามรอบติด ไม่ต้องลงแข่งรอบพบกันหมดอีก เข้ารอบแปดคนสุดท้ายไปเลย ผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออีก เก้าคน แย่งโควต้าอีก เจ็ดโควต้าที่เหลือ
อัดรายการกันยันหกโมงครึ่งถึงได้เลิก ถังเจี้ยนกะว่าจะชวนกรรมการทั้งสามไปกินข้าว แต่ซูโม่ปฏิเสธอย่างสุภาพแล้วกลับมหาวิทยาลัยทันที
กลับถึงมอแล้วก็มุดเข้าไปในห้องแล็บ ไม่ได้โผล่ออกมาอีกเลย ระหว่างนั้นเหมยกุยก็เข้าห้องแล็บอยู่หลายรอบ แต่ละรอบมือก็หิ้วของพะรุงพะรัง นอกจากตัวซูโม่เองแล้ว แม้แต่เหมยกุยก็ไม่รู้ว่าเขากำลังจะทำอะไร
เวลาผ่านไปอย่างนี้ สองวัน
ตีสี่ของวันที่สาม ซูโม่มองดูชิปบนโต๊ะทดลอง ใบหน้าอิดโรยปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ
เสร็จจนได้!
"เสี่ยวเสี่ยวซี"
"คะ!"
เสี่ยวเสี่ยวซีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ดวงตาเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนขึ้นมาทันที ล้อเลื่อนใต้ฐานขยับ เคลื่อนตัวเข้ามาเทียบข้างซูโม่ "ท่านเจ้าของ มีอะไรให้ข้าน้อยรับใช้?"