ห้อง 403
เมื่อเห็นทั้งสามคนกำลังเดือดดาล ซูโม่ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้
“หัวหน้า ยังจะยิ้มออกอีกเหรอ?” จ้าวเทียนมองซูโม่ด้วยความงุนงง
“ทำไมจะยิ้มไม่ได้?”
ซูโม่ถามกลับ “บ้านเราคนเก่งมีถมไป ยังไงก็ต้องมีคนออกมาสั่งสอนเจ้า AlphaGo นี่สักวัน”
ในใจเขามีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาแล้ว
ถ้าติงอีหรันลงมือก็ดีที่สุด แต่ถ้าติงอีหรันไม่ลงมือ เขาก็จะไม่นั่งดูดายเด็ดขาด
แน่นอน ถ้าติงอีหรันแพ้ เขาจะรีบออกไปท้าเจ้า AlphaGo นั่นทันที
เชอะ!
กล้ามาเหิมเกริมในเซี่ยกั๋ว เขาจะทำให้ไอ้อิชิมุระ ทาคาชินี่รู้ซะบ้าง ว่าดอกไม้แดงเพราะอะไร
จ้าวเทียน: “...”
หวังเย่: “...”
จางเสี่ยวชวน: “...”
กับคำพูดของซูโม่ สามคนนี้ถึงกับพูดไม่ออก
ใช่ เซี่ยกั๋วมีคนเก่งมากมาย แต่ในวงการหมากล้อม จะมีใครเก่งไปกว่าติงอีหรันอีก?
ไม่มี!
ไม่มีทางมีเซียนแบบนั้น!
ที่ว่าจอมยุทธ์ซ่อนตัวอยู่ตามถิ่น ก็เป็นแค่เรื่องโกหกทั้งเพ หมากล้อมที่เป็นกีฬาแข่งขันแบบนี้ ไม่มีทางเป็นไปได้!
ว่ากันตามจริง ก็ต้องดูที่ติงอีหรัน—
จ้าวเทียนถอนหายใจ เอ่ยอย่างจนใจ: “เฮ้อ ตอนนี้ได้แต่ดูว่าติงอีหรันจะออกโรงเมื่อไหร่”
หวังเย่กับจางเสี่ยวชวนก็พยักหน้าเห็นด้วย
ไม่ใช่แค่พวกเขาที่คิดแบบนี้ ตอนนี้แทบทุกคนในเซี่ยกั๋วต่างก็คิดเหมือนกัน
ติงอีหรันคือความหวังเดียว!
“เอาล่ะ เลิกเซ็งกันได้แล้ว ไลฟ์สดจะเริ่มแล้ว”