คำพูดนี้หลุดออกมา คนรอบข้างทั้งหมดถึงกับอึ้งกิมกี่
"ไม่ใช่เหรอ แพ้แล้วเนี่ยนะ"
"ยอมกันชัดเจนไปหน่อยหรือเปล่า"
"ก็ชัดจริง ๆ นั่นแหละ..."
"ปล่อยหมัดใช่ไหม"
สำหรับเสียงวิพากษ์วิจารณ์พวกนี้ ซูโม่ไม่ได้อธิบายอะไร เขาพยักหน้าให้จางเกอที่เดินเข้ามาหา "พี่ใหญ่ ตอนนี้เชื่อผมแล้วใช่ไหม"
"น้องเอ๊ย ฉัน...ยิ่งมองนายก็ยิ่งไม่ทะลุ"
สีหน้าจางเกอซับซ้อน ตกตะลึง งุนงง แล้วก็ชา ๆ ไปเล็กน้อย
คนอื่นอาจคิดว่าม่อเหยียนป๋อและเจี้ยนจิ่นฮุยยอมให้กัน แต่เขาไม่คิดแบบนั้น คนฝึกยุทธ์ถือเรื่องแพ้ชนะเป็นเรื่องสำคัญ ไม่มีทางลดตัวไปทำเรื่องพรรค์นี้
เขารู้ดี ดังนั้นผลที่ออกมาจึงเป็นไปได้ทางเดียว ซูโม่เอาชนะแชมป์หมัดมวยทั้งสองคนได้จริง ๆ
เหลือเชื่อ!
"พี่ใหญ่ ผมก็ยังเป็นผมอยู่นี่!"
มองซูโม่ที่สงบนิ่งดั่งสายลม ม่อเหยียนป๋อและเจี้ยนจิ่นฮุยอดไม่ได้ที่จะสบตากัน ในใจซับซ้อนสุดจะบรรยาย
ตอนแรกที่ได้ยินว่าซูโม่จะประลองกับพวกตน ทั้งคู่ไม่ได้ใส่ใจนัก แม้ซูโม่จะโด่งดัง แต่สิ่งที่ประลองกันคือหมัดมวย พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าจะแพ้
"ในเมื่อน้องชายฝีมือดีขนาดนี้ พี่ก็ไม่ดึงดันแล้ว"
จางเกอนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยปาก "แต่ว่าเดี๋ยวต้องระวังตัว ความปลอดภัยสำคัญกว่าอะไรทั้งหมด"
"ต้องงั้นอยู่แล้วเหอะ!"
-
"ฉากแรก ถ่ายทำครั้งที่สอง เริ่ม!"
"คัท——"
"ระวังกระบี่!"
เจี้ยนจิ่นฮุยถือกระบี่เหล็ก ข้อมือพลิก กลางอากาศเกิดกลีบกระบี่สองกลีบ พุ่งตรงมาที่หน้าผากซูโม่
ฉากนี้ทำให้พนักงานทุกคนใจหายใจคว่ำ ดาบนี่ไม่ใช่พลาสติก แต่เป็นดาบจริง!