"เหยี่ยวถอยไป"
ชายวัยกลางคนผู้นั้นเมื่อได้ยินเสียงนี้ มือซ้ายที่เพิ่งยกขึ้นก็วางลงเงียบ ๆ แววตามองซูโม่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
ตอนนี้มือขวาของเขาหมดความรู้สึกไปแล้ว ชายหนุ่มตรงหน้านี่ร้ายกาจเกินไป!
คนที่เอ่ยปากคือท่านเฉิน เลขาธิการใหญ่ เมื่อกี้เหยี่ยวลงมือ ทำเอาเขาตกใจแทบตาย
เหยี่ยวคือองครักษ์ประจำตัวเขา ฝีมือร้ายกาจไม่เบา ฝ่ามือเมื่อกี้ถ้าโดนเต็ม ๆ หลี่เหรินฮุยมีหวังได้บาดเจ็บสาหัสแน่
ดีที่...
เพราะซูโม่ใส่หน้ากากอนามัย ตอนแรกท่านเฉินเลยจำเขาไม่ได้
ในใจท่านเฉิน คนที่ต่อกรกับเหยี่ยวได้สักกระบวนท่าไม่มากนัก ชายหนุ่มตรงหน้ากลับไม่เป็นอะไรเลย นี่ทำให้เขาคิดไม่ตกนิดหน่อย
ถ้าท่านเฉินรู้ว่ากระบวนท่านั่นทำให้มือขวาเหยี่ยวหมดสภาพการต่อสู้ไปชั่วขณะ สงสัยเขาจะยิ่งตกใจกว่านี้
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องพวกนี้
"ท่านอธิการหลี่ เมื่อกี้ที่คุณพูดในโทรศัพท์เป็นเรื่องจริงเหรอ?"
พอท่านเฉินได้ยินว่าหอคอยตี้ตูจะถล่ม ก็ยกเลิกงานที่ทำอยู่ทั้งหมด รีบบึ่งมาทันที
เรื่องนี้เล่นไม่ได้นะ!
"ท่านเฉิน เรื่องนี้ผมเป็นคนพูดครับ"
หลี่เหรินฮุยยังไม่ทันตอบ ซูโม่ก็ออกหน้าขึ้นมาก่อน พอเขาถอดหน้ากากอนามัยออก ท่านเฉินก็จำเขาได้