“อะไรวันละหนึ่ง...”
พูดมาถึงครึ่งประโยค เหยียนจิ่วซีก็เข้าใจความหมายของคำพูดนั้นทันที ใบหน้าแดงก่ำเอ่ยขึ้นว่า “ถุย! ไอ้บ้า!”
“เสี่ยวซี เรื่องแบบนี้ระหว่างสามีภรรยามันก็ปกติไม่ใช่เหรอ?”
ซูโม่ใช้มือขวาประคองคางของเหยียนจิ่วซีไว้ พลางยิ้มพูด “อีกอย่าง มีเมียสวยขนาดนี้ ผู้ชายคนไหนก็ต้องลืมตัวกันทั้งนั้น จะโทษก็ต้องโทษตัวเอง ทำไมถึงได้สวยขนาดนี้ล่ะ!”
เผชิญหน้ากับซูโม่วาทศิลป์กลับดำเป็นขาวแบบนี้,เหยียนจิ่วซีก็จนคำจะพูด หน้าแดงพลางบ่นเสียงเบาว่า “แต่คุณก็ไม่ควร...นานขนาดนั้นไหม ฉันรับไม่ไหวจริงๆ”
ได้ยินแบบนั้น ซูโม่ก็อดคิดตามไม่ได้
ดูท่าจะต้องหาโอกาส ไปขอของดีๆ จากระบบ มาช่วยเสริมสภาพร่างกายให้สาวคนนี้ซะหน่อย
ถึงจะมั่นใจได้ว่าความสุขในอนาคตจะยั่งยืน
เสี่ยวเสี่ยวโม่: “...”
จุดประสงค์นี้ ช่างแยบยลจริงๆ!!!
“โฮสต์ นายจะเอาแต่ใจตัวเองได้อีกไหม?”
ได้ยินเสียงที่ดังขึ้นในหัว ซูโม่สีหน้าแอบไม่ค่อยสบายนัก แก้ตัวในใจ “มีอะไรกับนาย?”
เสี่ยวเสี่ยวโม่: “ก็ไม่ได้เกี่ยวกับฉันหรอก แค่เห็นโฮสต์ไม่เอาถ่านขนาดนี้ ก็อดพูดไม่ได้แค่นั้นเอง”
ซูโม่รู้สึกเซ็งอยู่บ้าง เขายิ้มบางๆ กับเหยียนจิ่วซี “เสี่ยวซี ฉันขอไปเข้าห้องน้ำหน่อย”
มองดูแผ่นหลังของซูโม่ที่เดินจากไป เหยียนจิ่วซีก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
อย่างน้อยก็ได้พักสักครู่...
ในห้องน้ำ
ซูโม่ถามในใจ “เสี่ยวเสี่ยวโม่ ฉันยังมีสิทธิ์สุ่มกี่ครั้ง?”
“สิทธิ์สุ่มแบบกำหนดเป้าหมายสามครั้ง สิทธิ์สุ่มแบบทั่วไปสองครั้ง”
ผ่านการถ่ายทอดสดงานแต่งงานเมื่อวานนี้ ยอดแฟนคลับเวยปั๋วของซูโม่เพิ่มขึ้นสองสิบล้าน แตะระดับน่าสะพรึงสามร้อยสี่สิบล้านกว่า ได้รับสิทธิ์สุ่มเพิ่มอีกสองครั้ง