วันรุ่งขึ้น สิบเอ็ดโมงเช้า
เครื่องบินโบอิ้งลำหนึ่งค่อยๆ ร่อนลงที่สนามบินตี้ตู หลังจากซูโม่ก้าวออกจากตัวเครื่อง ก็อดไม่ได้ที่จะยืดเส้นยืดสาย สุดท้ายก็กลับมาแล้ว!
ทริปเมืองโอเชียน่าครั้งนี้ แม้จะใช้เวลาเพียงเดือนกว่าๆ แต่ประสบการณ์ที่ได้กลับสุดยอดจริงๆ
หนึ่งต่อสิบ!
ไต่หอคอยศักดิ์สิทธิ์!
พบเจอการลอบสังหาร!
สุดยอดไปเลย!
ซูโม่สวมหน้ากากอนามัย บอกลาพวกหน่วยมังกร จากนั้นก็เดินออกจากสนามบินตี้ตูคนเดียว โบกรถแท็กซี่ตรงข้างทางมุ่งหน้าไปมหา'ลัยชิงหัว
20 นาทีต่อมา
มองดูประตูโรงเรียนที่คุ้นเคย ซูโม่อารมณ์ดีมาก กำลังจะไปหาเหยียนจิ่วซี แต่เพิ่งก้าวเข้าประตูก็ถูก รปภ. เฝ้าประตูขวางไว้
"หยุดก่อน นายเป็นนักศึกษามหา'ลัยชิงหัวรึเปล่า?"
"ใช่แล้ว!" ซูโม่พยักหน้า
"ป้ายนักศึกษาล่ะ?"
รปภ.มองชายสวมหน้ากากอนามัยตรงหน้า สีหน้าเต็มไปด้วยความระแวดระวัง แม้เพิ่งเริ่มงานได้ไม่กี่วัน แต่คนที่คิดจะแทรกซึมเข้ามหา'ลัยชิงหัวน่ะเยอะเกินไปแล้ว เพราะที่นี่คือสถาบันอันดับหนึ่งของเซี่ยกั๋ว ใครๆ ก็อยากเข้ามาดู อยากเห็นความยิ่งใหญ่ของสถาบันอันดับหนึ่งของเซี่ยกั๋ว!
"ลืมเอามาครับ" ซูโม่เกาหัวอย่างเก้อๆ
"หึ!"
รปภ.มองซูโม่อย่างเยาะเย้ย เอ่ยว่า: "คนแบบนายมีทุกวันแหละ รีบไปเถอะ มหา'ลัยชิงหัวไม่อนุญาตให้บุคคลภายนอกเข้า"