แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก——
เสียงเปิด-ปิดก้านความปลอดภัยของปืนดังขึ้นต่อเนื่อง สมาชิกหน่วยเทวทูตราวดีตัวกระจายออกจากกันในพริบตา ก่อตัวเป็นขบวนสามเหลี่ยมล้อมรักษาซูโม่และฮิกกินสันไว้ตรงจุดศูนย์กลางอย่างแน่นหนา
เบรนแนนหัวหน้าหน่วยโบกมือส่งสัญญาณทหารไม่กี่นาย ทั้งหมดพุ่งทะยานลงไปในป่าด้านหน้าอย่างคล่องแคล่ว
ไม่ถึงสามนาที ทุกคนก็กลับมา คนหนึ่งกระซิบบางอย่างที่ข้างหูเบรนแนน ใบหน้าของเขาก็เคร่งเครียดลงทันตา ก่อนจะก้าวยาว ๆ มายืนตรงหน้าซูโม่และฮิกกินสัน "ท่านผู้นำ อาจารย์ซู ด้านหน้าคือหน้าผา ใต้หน้าผามีกลิ่นเลือดคละคลุ้งฉุนจนแสบจมูก"
แค่ได้ยินแบบนี้ ดวงตาซูโม่ก็เป็นประกายวาบทันที เงยหน้าบอกฮิกกินสัน "คงไม่ผิดแน่ คือที่นี่จริง ๆ"
ฮิกกินสันฝืนความเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ เอ่ยถามเบรนแนน "รีบระบุพิกัดตำแหน่งปัจจุบันของหน่วยสำรองทันที"
"รับทราบ!"
เบรนแนนพยักหน้าอย่างเคารพนบนอบ ก่อนส่งคำสั่งให้ช่างเทคนิคประจำหน่วย
ไม่ช้า ผลก็ออกมา
"ท่านผู้นำ ตอนนี้หน่วยสำรองห่างจากป่าพระอาทิตย์ตกราวเจ็ดชั่วโมงเดินทาง"
ฮิกกินสันเงยหน้ามองซูโม่ เสนอความเห็น "อาจารย์ซู เราควรพักที่เดิมก่อนไหม รอหน่วยสำรองไปถึงจุดที่กำหนดแล้วค่อยลงมือ จะปลอดภัยกว่า แถมยังป้องกันอีกฝ่ายหนีไปได้ดีกว่าด้วย"
ความสามารถของอาจารย์คนนี้ เขารู้ดีเกินกว่าจะพูดอะไร!
จริง ๆ แล้ว แม้หน่วยสำรองจะมาถึง ฮิกกินสันก็ไม่มีความมั่นใจเต็มร้อยว่าจะจับคนได้ ไม่ใช่เพราะไม่เชื่อมือทหารของตัวเอง แต่เพราะคู่ต่อสู้น่ากลัวเกินไป