เขตตะวันตก
ห้องประชุมเฉาเทียน
ลู่หว่างโยวขับรถพาเหยียนจิ่วซีมาถึงหน้าห้องประชุม
จอดรถเรียบร้อย
ลู่หว่างโยวขยิบตาให้เหยียนจิ่วซี "เสี่ยวซี ไปกันเถอะ ดูท่าการประชุมนักคณิตศาสตร์จะเริ่มไปได้สักพักแล้ว"
แถวที่จอดรถรอบ ๆ เต็มไปด้วยรถยนต์นานาชนิด
รถหรูเห็นได้ทั่วไป
ดูท่าคนที่มาร่วมการประชุมนักคณิตศาสตร์ครั้งนี้ มีผู้มีอิทธิพลมากันเยอะแยะเลยล่ะ
ต้องรู้ไว้ว่า รายได้ของนักคณิตศาสตร์ก็ยังโอเคอยู่ คนที่ขับรถหรูแบบนี้ได้ แหล่งที่มาย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน
เหยียนจิ่วซีพยักหน้าเบา ๆ แล้วคว้าหน้ากากอนามัยออกมาสวมอย่างคล่องแคล่ว
ลู่หว่างโยวถอนหายใจโล่งอก แล้วแซวเสียงหวาน "นึกไม่ถึงว่าเธอจะรู้ตัวเองซะขนาดนี้ ฉันกำลังจะเตือนให้ใส่หน้ากากอนามัยอยู่พอดี สองเราไม่เหมือนกันนะ ฉันไม่ใส่ก็ไม่เป็นไร แต่เธอไม่ใส่ไม่ได้เด็ดขาด"
"ทำไมล่ะ?"
เหยียนจิ่วซีงงงวยสุด ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย
ลู่หว่างโยวหัวเราะเบา ๆ "เสี่ยวซี เธอไม่รู้หรอว่าเสน่ห์ของตัวเองน่ะ ร้ายกาจแค่ไหน?"
"ถ้าเธอเดินเข้าไปแบบนี้ ต้องมีคนเข้ามาทักทายหาเธอแน่นอน เรื่องนี้ถ้าล่วงรู้ไปถึงหูซูโม่เข้า นั่นแหละเขาจะไม่ฆ่าฉันเลยเหรอ?!"
ตั้งแต่ครั้งที่ไปร่วมงานแต่งงานเมื่อก่อน เธอก็สังเกตเห็นแล้วว่าเหยียนจิ่วซีสวยขึ้นอีก สวยจนแทบไม่น่าเชื่อ
ไม่ว่าจะเป็นหุ่นสามส่วน บุคลิก หรือใบหน้า ผิวพรรณ ล้วนสมบูรณ์แบบจนหาตำหนิไม่ได้
กระทั่งตัวเธอเองที่เป็นผู้หญิง บางทีก็ยังต้องหลงเสน่ห์ของเหยียนจิ่วซีอยู่บ่อย ๆ
เห็นได้ชัดเลยว่าเหยียนจิ่วซีนี่เป็นแม่สะดุ้งสุดสากลขนาดไหน
เมื่อก่อน ลู่หว่างโยวคิดว่าแม้ตัวเองจะสู้เหยียนจิ่วซีไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ต่างกันมาก