ต่อคำขอของเจี้ยนเยว่ เสี่ยวซีไม่ได้ปฏิเสธ ยิ้มรับไว้ทันที
ทั้งสองคนเดินเข้าห้องไปตามลำดับ
เสี่ยวซีกอดกระดาษร่างแบบเดินไปนั่งข้างคอมพิวเตอร์ พลางชี้ไปที่เก้าอี้ไม่ไกลนัก "เจี้ยนเยว่ อีกสักครู่ขอรบกวนช่วยหน่อยนะ"
เจี้ยนเยว่เข้าใจในทันที ลากเก้าอี้มานั่งฝั่งซ้ายของเสี่ยวซี "คุณหนูเยียน ต้องทำยังไงคะ"
แก้มของเสี่ยวซีผุดสีเลื่อยลอย "เจี้ยนเยว่ เรียกคุณหนูเยียนได้แล้วเปลี่ยนเถอะ เรียกว่าเสี่ยวซีก็พอ"
"ไม่ได้ค่ะ!"
เจี้ยนเยว่ส่ายหัวแรง "คุณหนูเยียน คุณเป็นภรรยาของอาจารย์ซู ฉันจะไปเรียกชื่อตรง ๆ ได้ยังไง ไม่ได้ ๆ ๆ ไม่สุภาพเกินไปแล้ว!"
เห็นท่าทีหนักแน่นขนาดนั้น เสี่ยวซีจึงต้องยอมเลิกความคิดนี้ เอ่ยบอกเบา ๆ "ฉันจะนำข้อมูลบนแบบร่างไปสร้างแบบจำลอง เพราะข้อมูลค่อนข้างเยอะ การบันทึกลงจึงต้องใช้เวลานาน"
"อีกสักครู่นิ้วฉันจะเคาะโต๊ะหนึ่งครั้ง คุณก็พลิกแบบร่างไปหนึ่งหน้า ทำได้ไหม"
"ไม่มีปัญหาค่ะ!"
เจี้ยนเยว่พยักหน้ารับ
เสี่ยวซีหายใจลึก ปรับอารมณ์ให้พร้อม พยักหน้าเบา ๆ ให้เจี้ยนเยว่ "เริ่มแล้วนะ"
เสียงพูดเพิ่งจางหาย มือทั้งสองก็เร่งจิ้มคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว ผ่านไปสักสิบกว่าวินาที หัวแม่มือซ้ายก็ฉวยช่องว่างระหว่างกดคีย์บอร์ดเคาะลงบนโต๊ะหนึ่งครั้ง
แต่เจี้ยนเยว่กลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ เสี่ยวซีหยุดมือ ดวงตาแจ่มใสเป็นประกายยิ้ม