50 นอตคือขีดจำกัดแล้วหรือ?
แน่นอนว่าไม่ใช่!
ภายใต้การควบคุมของซูโม่ ความเร็วของเรือมอซียังคงไต่ขึ้นทีละน้อย ภาพนี้ทำให้เหล่าผู้เชี่ยวชาญที่ตะลึงอยู่แล้วต้องตื่นตะลึงยิ่งกว่าเดิม
นี่...มัน...
มองไม่เห็นแม้แต่ขีดจำกัดว่าอยู่ตรงไหนเลยนะ!
ในห้องประชุม
ประมุขหรี่ตาจ้องมองเรือมอซีบนจอที่ความเร็วยังคงเพิ่มขึ้น ก้มหน้าเงียบไปชั่วครู่ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่ ผ่านไปสักพัก เมื่อความเร็วของเรือมอซีพุ่งถึง 58 นอต เขาก็ทนไม่ได้ต้องเอ่ยถามออกมา "เด็กซู นายจะเพิ่มความเร็วถึงเท่าไหร่กัน"
เหนือกว่าประเทศอื่นสักเล็กน้อย ก็ถือว่าน่ายินดี!
แต่ถ้าเหนือกว่าเกินไป มันไม่ใช่เรื่องดีนัก เพราะเมื่อเธอแข็งแกร่งจนคนอื่นเอื้อมไม่ถึง ทุกคนจะมองเธอเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่ง สถานการณ์แบบนั้นสำหรับเซี่ยกั๋วไม่เชิงว่าจะดีเลย
พอได้ยินแบบนั้น ซูโม่ก็เข้าใจทันทีว่าประมุขกังวลเรื่องอะไร เขายิ้มแล้วอธิบาย "ความเร็วสูงสุดของเรือมอซีแม้จะทำได้ถึง 63 นอต แต่การวิ่งที่ความเร็วสูงสุดจะสร้างภาระให้ตัวเรือไม่น้อย ตามปกติ 60 นอตคือความเร็วสูงสุดที่ใช้ได้ ผมเลยเตรียมเพิ่มถึง 60 นอต"
พูดจบ เขาก็ชี้ไปที่ถุงเมล็ดทานตะวันที่เหลือครึ่งถุง น้ำเสียงมีกลิ่นอายการบ่นงับๆ แฝงอยู่ "เมื่อกี้ทุกคนก็ทำหน้าไม่เต็มใจกันใหญ่ นี่ผ่านไปกี่นาทีเมล็ดทานตะวันหายไปเกือบครึ่งถุงแล้ว ต้องเพิ่มความเร็วแล้ว ไม่งั้นเมล็ดหมดถุง จะให้ท่านผู้เฒ่าทั้งหลายนั่งกอดเข่ามองหน้ากันเฉย ๆ เหรอครับ"
พอได้ยินแบบนั้น เหล่าผู้เฒ่าที่กำลังแกะเมล็ดทานตะวันกินอยู่ต่างหน้าแดงซ่าน เสียงไอแห้ง ๆ ดังขึ้นต่อเนื่องกันหลายเสียง