หนุ่มใหญ่น้ำดีแล้ว?
เมื่อได้ยินคำนี้ ซุนลี่หมินกับเมิ่งไหหงทั้งคู่ก็แอบสบตากันเงียบ ๆ ใบหน้าเขียนข้อความเดียวว่า...เหลือเชื่อ
ประโยคนี้ ถ้าพูดโดยคนที่อายุมากกว่าเมิ่งไหหง ก็ยังถือว่าปกติ
แต่ซูโม่อายุเท่าไหร่กัน?
เอาให้เต็มที่ ก็แค่ยี่สิบ!
ฟังแล้วมัน...
ไม่ค่อยจะถูกต้องซะเลย!
"ขอบคุณที่ให้เกียรติเกินจริงครับอาจารย์ซู"
เมิ่งไหหงชูสองมือขึ้นค้อมให้ซูโม่อย่างสุภาพ "เทียบกับอาจารย์ซูแล้ว ผมยังห่างไกลอยู่มาก"
ซูโม่โบกมือ "คนละสาขากัน ไม่จำเป็นต้องนำมาเทียบกัน"
การพูดจาทางการของทั้งคู่ทำให้ซุนลี่หมินขนคิ้วกระตุกไม่หยุด ทนฟังต่อไม่ไหวจึงเปิดปากขัดและถามขึ้นเอง "อาจารย์ซู วิธีการที่อาจารย์พูดถึงมันคืออะไรกันแน่ครับ?"
"เอ๊ะ!"
ซูโม่ล้างคอเสียงดัง สายตากวาดไปมาระหว่างสองคน แล้วถามกลับ "สองผู้อำนวยการน่าจะรู้จักกระบวนการกำเนิดของไต้ฝุ่นอยู่แล้วสินะ?"
"อันนั้นรู้แน่นอน!"
เมิ่งไหหงมองซุนลี่หมินหนึ่งครั้ง แล้วลุกขึ้นอธิบาย "ไต้ฝุ่นถือกำเนิดจากผิวทะเลเขตร้อน บริเวณนั้นอุณหภูมิสูง น้ำทะเลจำนวนมหาศาลถูกเปลี่ยนเป็นไอระเหยขึ้นสู่อากาศ ก่อตัวเป็นศูนย์กลางความกดอากาศต่ำ"
"พอความกดอากาศเปลี่ยนแปลง บวกกับการหมุนของโลกเอง อากาศที่ไหลเข้าก็เริ่มหมุนวน ก่อเป็นเหวอากาศที่หมุนทวนเข็มนาฬิกา นั่นคือพายุหมุนเขตร้อน"
"ถูกแล้ว!"
ซุนลี่หมินรับประโยคต่อ "ตราบใดที่อุณหภูมิไม่ตก พายุหมุนเขตร้อนนี้ก็จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ สุดท้ายกลายเป็นไต้ฝุ่น นั่นแหละคือต้นกำเนิดที่แท้จริงของไต้ฝุ่น"
"ก็เช่นนั้นแหละ"
ซูโม่พยักหน้าเล็กน้อยกับคำอธิบายของทั้งคู่ แล้วครุ่นคิด "ถ้าไต้ฝุ่นเกิดขึ้นเพราะพายุหมุนเขตร้อน แล้วเราลองทำให้พายุหมุนเขตร้อนตรงศูนย์กลางไต้ฝุ่นหยุดหมุน ไต้ฝุ่นก็จะพังทลายไปเองโดยไม่ต้องตี ไม่ใช่หรือ?"