"ซูโม่ เราต้องคุยกันให้รู้เรื่องแล้ว!"
สำหรับคำพูดของคลาวด์ ซูโม่ยิ้มสบายๆ เดินไปนั่งลงที่โซฟา หยิบกาชงชามารินสามถ้วย แล้วยื่นมือเชิญโนเอลกับคลาวด์ "เชิญสองท่านนั่งลงก่อน เราค่อยๆ คุยกันได้"
โนเอลกับคลาวด์มองหน้ากัน ไม่ได้พูดอะไร นั่งลงตรงหน้าซูโม่
"ซูโม่ นายรู้เรื่องคริสตัลสีน้ำเงินเข้มได้ยังไง?"
ทันทีที่นั่งลง คลาวด์ก็เปิดปากถามซักไซร้ แม้แต่โนเอลก็ยังสงสัย ตามหลักแล้ว การมีอยู่ของคริสตัลสีน้ำเงินเข้มไม่มีทางรั่วไหลออกไปได้เลย
ซูโม่รู้เรื่องคริสตัลสีน้ำเงินเข้มมาได้ยังไงกันแน่?
"อ่านจากในหนังสือ!" ซูโม่ยกถ้วยชาขึ้นจิบเบาๆ
"เป็นไปไม่ได้!"
คลาวด์มองซูโม่ด้วยสายตาเย็นชา ไม่มีทางเชื่อคำโกหกของซูโม่หรอก เรื่องคริสตัลสีน้ำเงินเข้มไม่มีทางปรากฏในหนังสือเล่มไหนเด็ดขาด เขาคิดว่าซูโม่แค่แต่งเรื่องขึ้นมา
"ในโลกนี้ ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้!"
ซูโม่ยิ้มบางๆ เอ่ยกับทั้งสองคน "ถ้าผมไม่เอ่ยถึงคริสตัลสีน้ำเงินเข้มขึ้นมาก่อน พวกคุณก็คงไม่เชื่อว่าผมรู้ว่ามันมีอยู่จริง ใช่ไหมล่ะ?"
โนเอลกับคลาวด์เงียบไป เรื่องมันก็เป็นอย่างที่ซูโม่ว่าจริงๆ ถ้าวันนี้เขาไม่พูดออกมา ทั้งสองคนก็ไม่มีทางนึกฝันเลยว่าซูโม่จะรู้เรื่องคริสตัลสีน้ำเงินเข้ม
"นายรู้ไหมว่าคริสตัลสีน้ำเงินเข้มคืออะไร?" โนเอลถามขึ้น
"รู้สิ!"
ซูโม่ยิ้มอย่างมั่นใจ "คริสตัลสีน้ำเงินเข้ม มีทั้งหมดสามชิ้น เป็นคริสตัลที่นิโคลา เทสลาวิจัยขึ้นมาจากอุกกาบาตและรังสีแกมมา ภายในคริสตัลบรรจุพลังงานประหลาดชนิดหนึ่ง และยิ่งไปกว่านั้น สภาพนำไฟฟ้าเชิงควอนตัมของมันสูงถึงขั้นน่ากลัวถึง 100 เปอร์เซ็นต์ วัสดุใดๆ ที่รู้จักกันในโลกปัจจุบัน ค่าสภาพนำไฟฟ้าเชิงควอนตัมสูงสุดก็แค่ 3 เปอร์เซ็นต์ แค่ข้อนี้ข้อเดียวก็แสดงถึงความน่ากลัวของคริสตัลสีน้ำเงินเข้มแล้ว ที่ผมพูดมาถูกต้องไหม?"