"เด็กมหา'ลัยชื่อดังอย่างชิงหัวเนี่ย ไม่ถึงกับไม่มีเงินติดตัวแม้แต่บาทเดียวใช่ไหม?"
เสียงของคนขับรถดังมากจนนักศึกษาหลายคนได้ยินกันถ้วนหน้า
เขาจงใจทำแบบนี้เพื่อเรียกร้องความสนใจ เพราะปกติแล้วนักศึกษาทั่วไปพอถูกกดดันเรื่องหน้ากาก เข้าก็ต้องจำใจยอมเสียเปรียบไปเงียบ ๆ
ยิ่งเป็นเด็กมหา'ลัยมีชื่อเสียงแบบนี้ ยิ่งหน้ามีขนาดไหนก็ยิ่งเสียหน้ามากเท่านั้น
แต่... ซูโม่เป็นคนทั่วไปหรือ?
แน่นอนว่าไม่!
เจตนาของคนขับรถ เขารู้ดีเหมือนกับกระจกใส
เขาค่อย ๆ หยิบธนบัตรหนึ่งร้อยเซี่ยปี้สองใบออกมาอย่างไม่เร่งรีบ พลางพูดกับคนขับรถว่า "งั้นนายคืนแบงค์ร้อยที่นายเพิ่งรับไปจากฉันก่อนสิ ฉันมีเงินย่อย"
"งั้นก็ได้"
คนขับรถไม่ได้คิดมาก ส่งแบงค์ร้อยคืนให้ซูโม่
ซูโม่ยิ้มมุมปาก เผยรอยยิ้มที่ชวนให้คิดอะไรบางอย่าง หลังจากรับเงินมาแล้ว เขาก็ยัดแบงค์สองร้อยที่เพิ่งหยิบออกมาใส่กระเป๋ากลับไปพร้อมกัน โดยไม่มีทีท่าว่าจะจ่ายเงินเลยแม้แต่น้อย
คนขับรถเห็นเข้า ก็ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ "นี่... นี่นายหมายความว่ายังไง?"
"ไม่ได้หมายความว่าอะไรเลยนิ!"
ซูโม่กางสองมือ "ฉันก็แค่ไม่อยากจ่ายเงิน แค่นั้นเอง"
พูดจบ เขาก็มองคนขับรถด้วยสายตาท้าทาย "เคยได้ยินคำว่าโดยสารหนีค่าโดยสารไหม? วันนี้ฉันจะทำให้นายได้รู้จักกับมันจริง ๆ!"
พอได้ยินแบบนั้น คนขับรถก็แทบจะเก็บความโกรธไว้ไม่อยู่ เดินออกจากรถไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับรุนแขนเสื้อขึ้น จ้องซูโม่ด้วยสายตาดุดัน "ไอ้หนูเอ๊ย อยากโดนซักมือใช่ไหม?"