ออกหน้าปกป้องกันชัด ๆ!
แต่ไมลอสเองก็ทำอะไรไม่ได้เลย
คนเซี่ยกั๋วที่นี่เยอะเกินไป กล้องหน้ายิมแทบจะจับอะไรไม่ได้เลยว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีหลักฐาน ไม่มีพยาน เขาได้แต่จ้องเขม็ง!
“ท่านเลขาธิการเฉิน เมื่อกี้...อาจเป็นเรื่องเข้าใจผิด”
ไมลอสส่งสายตาให้บอดี้การ์ดสองสามคน พวกนั้นเก็บท่าทีลงอย่างแนบเนียน ถอยกลับไปยืนข้างหลังเขาอย่างเงียบ ๆ
“ฮึ!”
ท่านเฉินเหลือบมองไมลอสเรียบ ๆ น้ำเสียงแฝงความเตือนเล็กน้อย “เรื่องเข้าใจผิดแบบนี้มีครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว ถ้ามีครั้งหน้า เตรียมรับผลเอาเอง!”
“ครับ ครับ ครับ!”
ไมลอสผงกหัวรัว ๆ แม้ในใจจะรู้สึกอัดอั้นสุดขีด แต่เมื่อต้องพึ่งใบบุญคนอื่น ก็ต้องก้มหัวให้!
เพราะตอนนี้อยู่เซี่ยกั๋ว แล้วความสัมพันธ์ระหว่างประเทศต้าหยางกับเซี่ยกั๋วก็ย่ำแย่สุด ๆ ต้องกล้ำกลืนฝืนทนไปก่อน
ยังไงซะ คราวนี้ก็มาเข้าร่วมงานเปิดตัวเทคโนโลยีนวัตกรรมของเซี่ยกั๋ว นี่คือประเด็นหลัก!
ระหว่างศักดิ์ศรีกับภารกิจ อะไรหนักกว่ากัน ไมลอสรู้ดี ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้มาอยู่จุดนี้ในวันนี้
เหมาวินปินที่อยู่ข้าง ๆ กัดฟันเงียบ ๆ แต่ก็ได้แต่จำยอมรับเคราะห์
เขาไม่ได้โง่ โดนต้มก็ต้องก้มหน้ารับไปพลาง ๆ ชั่วขณะ จ้องมองซูโม่ด้วยแววตาเต็มไปด้วยความคับแค้น
สัมผัสได้ถึงสายตานั้น ซูโม่ถอดหน้ากากอนามัยออก เผยรอยยิ้มเห็นฟันให้เหมาวินปิน