วางสายเสร็จ ซูโม่ก็เพิ่งนึกขึ้นได้อย่างจนใจว่า เขาดันลืมอะไรไปอย่างนึง
บริจาคเงิน!
แต่เขาก็ไม่ได้คิดมาก ยังไงพรุ่งนี้ก็ได้เจอท่านเฉินแล้ว ค่อยว่ากันตอนนั้นก็ไม่สาย
-
ที่ประเทศต้าหยาง ในห้องที่ตกแต่งหรูหราอลังการห้องหนึ่ง
ฮิกกินสันหน้าดำคร่ำเครียด น้ำเสียงเจือแววไม่อยากเชื่อเล็กน้อย เอ่ยถามอเล็กที่อยู่ตรงหน้าว่า “สายลับหมายเลขหนึ่งถึงกับสืบข่าวแบบเจาะจงไม่ได้เนี่ยนะ? เป็นไปได้ไง?!”
สายลับหมายเลขหนึ่งมีสถานะในเซี่ยกั๋วสูงแค่ไหน เขารู้ดีแก่ใจ นั่นมันระดับเก้าชัด ๆ เลยนะ!
นอกจากผู้นำระดับสิบของเซี่ยกั๋วแล้ว สายลับหมายเลขหนึ่งก็คือหนึ่งในกลุ่มคนที่มีสถานะสูงสุดเลยนะ ต่อให้เป็นเขาก็สืบข่าวไม่ได้เหรอ?
นี่มันไม่ปกติสุด ๆ ไปแล้ว!
“ท่านครับ นี่เป็นคำพูดของสายลับหมายเลขหนึ่งโดยตรง”
อเล็กขมวดคิ้วแน่น ตอนที่ได้ยินข่าวนี้เขาก็ไม่เชื่อเท่าไหร่ แต่สายลับหมายเลขหนึ่งยืนกรานว่าตัวเองไม่รู้เรื่องอะไรเลย ก็จนปัญญาจริง ๆ
“ไร้ประโยชน์จริง ๆ!”
ฮิกกินสันแค่นเสียงเย็น
แต่ก็ไม่ได้สงสัยความจงรักภักดีของสายลับหมายเลขหนึ่ง ถึงตอนนี้หมอนั่นจะนั่งตำแหน่งสูงในเซี่ยกั๋ว แต่ก็ไม่มีทางหักหลังเด็ดขาด
เพราะแค่เขาเอาข้อมูลของคนนี้ยื่นให้เซี่ยกั๋ว หมอนั่นก็ตายสถานเดียว ข้อนี้สายลับหมายเลขหนึ่งเองก็รู้แก่ใจดี
“ท่านครับ คราวนี้เอาไงต่อดี?” อเล็กถามอย่างนอบน้อม