"เสี่ยวโม่ เมื่อกี้ทำไมนายถึงระบายสีรูปภูเขาน้ำตกให้ออกมาเป็นแบบนั้นล่ะ"
เหยียนจิ่วซีสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพยายามทำใจให้สงบ เมื่อกลางวันในห้องเรียน ตอนที่ซูโม่ลุกขึ้น เธอเห็นท่าทางเล็ก ๆ นั้นอย่างชัดเจน ภาพวาดภูเขาน้ำตกที่เลอค่าแต่เดิม ถูกซูโม่ระบายเสียจนดูไม่ได้เลย นี่ทำให้เธอคิดไม่ตกจริง ๆ
"มีประโยชน์แน่นอน"
ซูโม่เอามือโอบเอวบางของเหยียนจิ่วซีไว้ พลางยิ้มและอธิบาย "การแข่งใกล้เข้ามาแล้ว ข้อมูลของผมถูกกาเม่ยเล่อค้นคว้าจนเลาะเปลือก ถ้าไม่ซ่อนไพ่เด็ดไว้สักหน่อย จะไปสู้เขาได้ไง"
"หมายความว่า..." ดวงตางามของเหยียนจิ่วซีเป็นประกายกะพริบปริบ ๆ
"ถ้าผมเป็นคลาวด์ ผมจะเอาภาพวาดภูเขาน้ำตกนี่แหละ มาเป็นหนึ่งในหัวข้อแข่ง"
ซูโม่ยิ้มเรียบ ๆ "เสี่ยวซีคิดว่าไง" พวกนี้ล้วนเป็นแผนที่เขาคิดแล้วคิดอีก ถึงตัดสินใจทำ เป็นการลวงให้คลาวด์ตายใจ
ตายใจว่าเขาไม่ถนัดภาพวาดภูเขาน้ำตก เป้าหมายก็เพื่อการแข่งที่กำลังจะมาถึงนี่แหละ!
แม้การแข่งจะยังไม่เริ่ม แต่ซูโม่ก็แต้มนำไปแล้วหนึ่งแต้ม นี่คือหลุมพรางที่เขาขุดไว้ให้คลาวด์โดยเฉพาะ และคลาวด์ก็ต้องกระโดดลงไปแน่!
"นึกไม่ถึงเลยนะ!"
เหยียนจิ่วซีประหลาดใจ "เสี่ยวโม่ นายไปเทพแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่"
"ก็เทพมาตลอดแหละ"
ซูโม่ฉีกยิ้มทะเล้น มือใหญ่ขยับไปมาบนเอวของเหยียนจิ่วซี เรียกเสียงร้องตกใจจากอีกฝ่ายทันที "เสี่ยวโม่ นี่...นี่นายจะทำอะไร"
"จะทำอะไรน่ะเหรอ"
ลมหายใจของซูโม่เริ่มถี่และหนักขึ้น แววตาร้อนแรง "นายอยากฟังความจริงหรือโกหกล่ะ"
"ฉะ...ฉันไม่อยากฟังทั้งนั้นแหละ"
จากท่าทีที่เปลี่ยนไปของซูโม่ เหยียนจิ่วซีรับรู้ได้ชัดเจน ริบเบือนหน้าหนีไปทางอื่นทันใด