"การแทรกแซงด้วยปัจจัยภายนอก?"
ชั่วขณะนี้ความคิดของเจียงจ้านหมุนวนรัวราวกับพายุ สีหน้าเปลี่ยนไปมาไม่หยุด
คิดไปคิดมา เขานึกถึงความเป็นไปได้ได้เพียงทางเดียวเท่านั้น!
ไม่ใช่ว่า...
คิดถึงตรงนี้ ในหัวของเขาก็เกิดการต่อสู้กันระหว่างเหตุผลกับความรู้สึกอย่างรุนแรง
แต่เขารู้ดีว่า เวลาไม่เคยรอใคร
"ขีปนาวุธนิวเคลียร์ลูกสุดท้ายอีกกี่วินาทีจะระเบิด?"
"25 วินาที!"
สมาชิกทีมเทคนิคคนหนึ่งตอบเสียงร้องเร่ง
เจียงจ้านบีบกำมือทั้งสองแน่นจนเกร็ง นิ่งงับอยู่เต็มห้าวินาที ก่อนจะฟาดเท้าขวากระแทกพื้นอย่างแรง
โคตร!!!
"ฟังคำสั่ง แก้จุดตกของขีปนาวุธนิวเคลียร์ลูกที่สามทันที เล็งไปที่จุดที่ลูกที่สองระเบิด"
"เร็ว!"
"รับทราบ!"
เมื่อได้ยินคำสั่งนี้ สมาชิกทีมเทคนิคหลายคนต้องสะดุ้งเฮือกในใจ
แม้ความสงสัยและความไม่เข้าใจจะฉุนลอยขึ้นมานับไม่ถ้วน แต่มือกลับไม่หยุดทำงาน
ทหาร มีหน้าที่รับใช้คำสั่งเป็นสำคัญที่สุด!
"คงจะ... ไม่ทันแล้ว!"
"ใครบอก?"
เจียงจ้านหน้าตึง ตะคอกลั่น "รีบแก้ให้ได้! ถ้าแก้ไม่ได้ ไม่เชื่อเรอะว่าฉันจะยิงฆ่าพวกแกทิ้ง?!"
"......"
เสียงกดปุ่มรัวดังแปร๊ะๆ ขึ้นมา
เจียงจ้านยืนอยู่ด้านหลังของทุกคน สายตาจ้องติดล็อกไปที่จอคอมพิวเตอร์
10 วินาที 9 วินาที 8 วินาที...
"เป๊ะ!"
"แก้เสร็จแล้ว!"
ทันทีที่เสียงนี้ดังขึ้น ตัวเลขนับถอยหลังบนจอกระโดดมาที่ศูนย์ แต่แล้วกลับเปลี่ยนเป็น 5, 4, 3, 2, 1...
ไม่ช้า ตัวเลขนับถอยหลังก็กระโดดกลับมาที่ศูนย์อีกครั้ง
สมาชิกทีมเทคนิคทั้งห้าคนมือแทบไม่มีแรง ในใจเต็มไปด้วยความโล่งอก