"แกว่าไงนะ?"
คลาวด์หน้าดำคร่ำเครียด จ้องเขม่นซูโม่ด้วยแววตาเดือดดาล นับตั้งแต่เขาได้เป็นรองอธิการบดีกาเม่ยเล่อ ก็ไม่เคยมีใครกล้าบังอาจหยาบคายใส่เขาถึงเพียงนี้
แต่วันนี้ ต่อหน้าผู้คนมากมาย ซูโม่กลับถามเขาว่าต้องการหน้าหรือไม่ ในสายตาของคลาวด์ นี่มันคือการดูหมิ่นอย่างโจ่งแจ้ง โดนนักเรียนคนเดียวท้าทายถึงขนาดนี้ เขาแทบระเบิดปอด!
"คำดี ๆ ไม่พูดซ้ำสอง!"
ซูโม่ยิ้มบาง ๆ ชี้ไปที่เจอรัลด์ที่นอนสลบอยู่บนพื้น "อย่ามัวแต่ยืนคุยกับผมเลย รีบพายอดฝีมือเทควันโดของพวกคุณไปห้องพยาบาลเถอะ!"
พูดถึงคำว่า 'เทควันโด' ซูโม่จงใจเน้นเสียงเป็นพิเศษ
"หึ!"
คลาวด์หน้าดำคร่ำเครียด แม้จะกล้ำกลืนความโกรธนี้ไม่ลง แต่เมื่อมีคนจับตามองมากมายขนาดนี้ เขาก็ทำได้เพียงทำตามที่ซูโม่บอก
ถึงยังไงเขาก็คือรองอธิการบดีกาเม่ยเล่อ ต่อหน้าธารกำนัล จะปล่อยให้นักเรียนของตัวเองนอนอยู่เฉย ๆ ไม่ได้ จึงรีบสั่งให้เจ้าหน้าที่พยาบาลสองคนใช้เปลหามเจอรัลด์ลงไป
มองเจอรัลด์ที่หมดสติ คลาวด์ด่าสาดเสียเทเสียในใจไม่หยุด
จะพูดมากไปทำไม?
ได้เรื่องแล้วไง!
ยอดฝีมือเทควันโดขั้นสูง กลับโดนนักเรียนธรรมดา ๆ คนเดียวล้มลงในพริบตา ช่างน่าอับอาย!
ซูโม่ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยื่นสามนิ้วให้ทุกคนที่อยู่ด้านล่างเวที ทุกคนสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณนักสู้ที่แรงกล้าจากตัวเขา
"ยกต่อไป!"
สิบยก ชนะไปแล้วสามยก!
เซี่ยกั๋ว ห้องถ่ายทอดสดฉลาม
"ซูโม่โคตรเจ๋ง!"
"หมัดเดียวสะเทือนฟ้าดิน เท่มาก!"