"ระบบอยู่ไหม?"
"ท่านโฮสต์มีอะไรให้ช่วย?" ในหัวมีเสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้น
ซูโม่ใช้จิตสื่อสารโดยตรง: "ระบบ ฉันต้องการความช่วยเหลือจากนาย"
"ความช่วยเหลือ?"
น้ำเสียงของระบบแฝงความงุนงง "ท่านโฮสต์ต้องการความช่วยเหลืออะไร?"
"ฉันต้องการความสามารถในการเลียนแบบ อีกสามวันมีการแข่งขัน ฉันแพ้ไม่ได้ อย่างน้อยต้องเสมอ ฉันเลยต้องการความสามารถในการเลียนแบบ"
"ขอโทษด้วย เรื่องนี้ไม่อยู่ในขอบเขตหน้าที่ของระบบ"
ระบบปฏิเสธซูโม่อย่างไร้เยื่อใย ทำเอาซูโม่แทบคลั่ง อย่ามองว่าเขาทำท่าสงบนิ่งต่อหน้าหลี่ถง ที่จริงแล้วเขาไม่มีความมั่นใจเลยสักนิดสำหรับการแข่งขันในอีกสามวันข้างหน้า
หนึ่งต่อสิบก็แล้วไป แถมประเภทการแข่งยังให้อีกฝ่ายเป็นคนเลือก ผีถึงรู้ว่าพวกเขาจะเลือกอะไรประหลาด ๆ ออกมา ในสถานการณ์แบบนี้ ต่อให้เป็นซูโม่ก็ไม่มีความมั่นใจว่าจะชนะได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่การแข่งครั้งนี้เกี่ยวโยงถึงการได้เข้าหอคอยศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นเขาไม่มีทางแพ้เด็ดขาด
ที่ซูโม่ยอมตกลงแข่งแบบไม่เป็นธรรมนี้ตั้งแต่แรก ก็เพราะระบบนี่แหละ
"ก็พวกเรากันเองทั้งนั้น นายจะเห็นฉันตายรังไม่ได้นะ!" ซูโม่ส่งความไม่พอใจผ่านจิตถึงระบบ เขาทุ่มเดิมพันทั้งหมดไว้ที่ระบบ แต่ระบบกลับบอกว่าไม่อยู่ในขอบเขตหน้าที่งั้นเหรอ?
ล้อเล่นป่ะ!
"ปัจจุบันท่านโฮสต์ไม่มีโอกาสสุ่มรางวัลคงเหลือ แต้มคงเหลือ 20 ไม่สามารถแลกสกิลใด ๆ ในร้านแต้มได้ ระบบอยากช่วยก็ช่วยไม่ได้"