"จะหาไม่เจอ หรือไม่ก็ไม่พลาด!"
หวังเทา: "……"
ซ่งจื้อ: "……"
ใครพูดประโยคนี้ ทั้งสองคนรู้ดีแก่ใจ
ห้องเตรียมพร้อมของทีมเซี่ยกั๋ว
ซูโม่ได้ยินประโยคนี้ ก็ลูบหน้าผากอย่างกลัดกลุ้ม
สาวน้อยคนนี้ซนขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่นะ?
สมาชิกคนอื่นๆ ของทีมเซี่ยกั๋ว ก็มองซูโม่ด้วยสีหน้าประหลาดๆ เช่นกัน
……
ในห้องถ่ายทอดสด
"ไม่ได้แล้ว ฉันจะขำตายแล้ว!"
"นี่มัน... ประโยคติดปากของซูโม่ไม่ใช่เหรอ?"
"เทพธิดาถึงกับซนขนาดนี้เลยเหรอ?"
"ยอดฝีมือขั้นเทพ แจ่มจริงๆ!"
"คนดัง? ใช่เลย!"
"สร้างปมลึกลับ คิดว่าตัวเองเป็นซูโม่หรือไง?"
……
ในสถานที่เกิดเหตุ
อะแฮ่ม——
หวังเทารีบกระแอมไอ แล้วประกาศเสียงทุ้ม: "ต่อไปเราจะเริ่มตรวจสอบคำตอบของผู้เข้าแข่งขันเหยียนจิ่วซี"
หน้าจอใหญ่ก็แสดงคำตอบที่ถูกต้อง และคำตอบที่เหยียนจิ่วซียื่นออกมาทันที
หอคอยเทพอาปา!
หอคอยเทพอาปา!
"ตอบ... ตอบถูก!"
ซ่งจื้อและหวังเทามองหน้ากันด้วยความตกตะลึง ชั่วขณะนั้น ทั้งสองคนก็เริ่มตั้งคำถามกับชีวิต
เดี๋ยวนี้เด็กๆ เก่งกันขนาดนี้เลยเหรอ?
ยอดเยี่ยม!
ยอดเยี่ยมจริงๆ!
บิลลี.เฟอร์กัสเห็นภาพนี้ สีหน้าย่ำแย่ถึงขีดสุด
เขาแพ้แล้ว!
แพ้แบบไม่มีข้อกังขา!
ฝ่ายตรงข้ามเลือกความยากสูงกว่าเขาแล้ว ยังตอบเร็วว่าเขาอีก...
ตามธรรมดา หลังจากผู้เข้าแข่งขันทั้งสองฝ่ายดวลกันเสร็จ ต้องจับมือทักทายกันด้วยมารยาท แต่บิลลี.เฟอร์กัสเดินออกจากสนามไปเลย ตอนนี้เขาอยากไปสงบสติอารมณ์