เลี่ยหยางอัดความโกรธในใจไว้แน่นหนา ขบฟันถาม “เหว่ยเอ่อร์ สรุปยอดกำลังที่สูญเสียให้ฉัน!”
“เซียงต้า ตอนนี้บนยานแม่มีนักบินควบคุมยานรบเหลืออยู่ 61 คน นับรวมข้าไปด้วย ภายนอกเหลือเพียงท่านกับพวกพ้องสวมชุดเกราะระดับแสงอีก 18 นาย รวมผู้รอดชีวิตทั้งหมด 79!”
ได้ยินผลลัพธ์เช่นนี้ เลี่ยหยางแทบจะคลั่ง ก้มมองดาวเคราะห์ใต้เท้า เจ้าความสังหารที่พุ่งออกจากทั่วร่างแทบจะจับต้องเป็นรูปธรรมได้
“รับคำสั่ง! ลงจอดแล้วสังหารหมู่ ไม่เว้นชีวิต!”
“รับทราบ!”
เกราะสิบเก้าชุดฉีกมิดห้วงอากาศ ราวกับดาวตกสิบเก้าดวงที่พุ่งทะยานสู่พื้นโลก
ในห้องประชุมที่หนึ่ง
เมื่อเห็นผลงานของรังสีสลายอนุภาครุ่นพัฒนา บรรดาผู้บริหารระดับสูงตื่นตัวกันทั้งห้อง
การโจมตีครั้งนี้ไม่เพียงทำลายยานระดับ A ของศัตรูถึงสามลำ แต่ยังเก็บกองกำลังที่มีชีวิตของอีกฝ่ายไปเกือบเก้าส่วน
สำเร็จราบรื่นไม่มีอะไรสำเร็จได้มากไปกว่านี้อีกแล้ว!
แต่กว่าทุกคนจะได้ยินดีกันเสียอันหนึ่ง ก็สังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังบุกดิ่งลงสู่โลก ใจของทุกคนจึงตกใจกลับอีกรอบ
ถึงกำลังของอีกฝ่ายจะถูกบั่นทอนลงซ้ำ ๆ แต่สิ่งมีชีวิตจากชิงเหยียนที่เหลืออยู่เพียงเท่านี้ ก็ยังมีความสามารถพอจะทำลายมนุษยชาติได้ทั้งหมด
ส่วนซูโม่ที่คาดการณ์เรื่องนี้ไว้นานแล้ว เอ่ยขึ้นช้า ๆ “เชื่อมต่อกับนักควบคุมยานผึ้งรบที่เข้าประจำตำแหน่งทุกหน่วย”
“รับทราบ!”
ในบรรดาคนที่ร่วมประชุม มีเพียงเหยียนเหวินหยวนที่รู้เบื้องหลังมาก่อนเท่านั้นที่เข้าใจเจตนาของซูโม่