มหา'ลัยชิงหัว
ห้องทำงานท่านอธิการ
เฉินเต้าหมิงและอาจารย์อาวุโสอีกหลายคนมารออยู่ก่อนแล้ว
“อาจารย์ สวัสดีครับอาจารย์ทุกท่าน”
ซูโม่ทักทายทุกคน เขาคิดว่าจะมาแค่รับใบจบการศึกษาเฉย ๆ ไม่คิดว่ามาตั้งขบวนใหญ่ขนาดนี้
เหยียนจิ่วซีเดินตามหลังซูโม่เงียบ ๆ พยักหน้าทักทายทุกคนอย่างสุภาพ
หลี่เหรินฮุยถอนหายใจ “เอาตัวมาให้แล้ว จะพูดอะไรก็พูดไป ผ่านวันนี้ไอ้หนูนี่ก็เรียนจบแล้ว”
“ฮ่า ๆ”
ทุกคนหัวเราะออกมา ในรอยยิ้มแฝงแววเสียดายนิด ๆ
กับซูโม่ พวกเขาทั้งรักทั้งหมั่นไส้ แน่นอนว่ารักมากกว่าหมั่นไส้
นักเรียนคนนี้ นำเกียรติยศมหาศาลมาสู่มหา'ลัยชิงหัว ถึงแม้บางเรื่องจะเกินเลยไปหน่อย แต่ก็ยังพอรับได้
โดยรวมแล้ว พวกเขายังไม่อยากให้ซูโม่เรียนจบเท่าไหร่
ส่วนเฉินเต้าหมิงกลับไม่รู้สึกอะไรมากนัก บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยแสดงความอิ่มเอมใจออกมา “ซูโม่เอ๋ย วันหลังอย่าลืมแวะเวียนมาที่คณะคณิตศาสตร์บ้าง ตอนนี้เธอเป็นถึงคณบดีกิตติมศักดิ์ของคณะคณิตศาสตร์แล้วนะ อย่าพอเรียนจบแล้วก็หายหัวเข้าป่าไปเลยล่ะ”
“ได้ครับ”
ซูโม่พยักหน้ายิ้ม ๆ “รอแป๊บ ผมว่าจะไปคณะคณิตศาสตร์สักหน่อย อาจารย์ถ้าไม่มีธุระอะไรก็ไปด้วยกันเถอะครับ พอดีผมมีเรื่องต้องให้คณะคณิตศาสตร์ช่วย”
“เรื่องนั้นง่ายมาก”
ตาเฉินเต้าหมิงเป็นประกายขึ้นมาทันที ที่ให้ซูโม่เป็นฝ่ายเริ่มขอให้คณะคณิตศาสตร์ช่วย แสดงว่าเรื่องนี้ต้องไม่เล็กแน่