เหยียนจิ่วซีที่ยืนอยู่ด้านข้าง ในแววตากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ถึงแม้การแข่งนี้จะเสียเปรียบซูโม่มาก แต่ขอแค่ซูโม่บอกว่าชนะได้ ก็ต้องชนะได้แน่!
ต่อให้คนทั้งโลกไม่เชื่อซูโม่ เหยียนจิ่วซีก็จะเชื่อเขา ในใจเธอ ไม่มีอะไรที่ซูโม่ทำไม่ได้!
"พอเถอะ ปวดหัวชะมัด!" เจเน็ตถอนหายใจ พาทั้งสองเดินไปทางหอพัก
ต้องบอกเลยว่า เขตมหาวิทยาลัยกาเม่ยเล่อกว้างใหญ่เป็นบ้า!
ทั้งสามเดินอยู่ร่วมสิบนาทีกว่าจะมาถึงแถวอาคารหอพัก
มองอพาร์ตเมนต์เดี่ยวหลังแล้วหลังเล่าตรงหน้า ซูโม่และเหยียนจิ่วซีต่างประหลาดใจมาก แอบคิดในใจ: "สวัสดิการของมหาวิทยาลัยกาเม่ยเล่อนี่ดีเกินไปแล้วมั้ง? ให้นักศึกษาอยู่อพาร์ตเมนต์เลยเหรอ?"
ยังไงก็เถอะ เงื่อนไขแบบนี้ ในเซี่ยกั๋วหาไม่ได้เด็ดขาด
ในเอกสารที่ซูโม่รู้มา สภาพแวดล้อมหอพักที่ดีที่สุดในเซี่ยกั๋วก็คือหนานต้า เพราะหนานต้าไม่ใช่มหาวิทยาลัยรัฐ ดังนั้นในทุกๆ ด้านจึงนำหน้ามหาวิทยาลัยรัฐไปไกล นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลหลักที่หนานต้าพัฒนามาถึงจุดนี้
แต่ถึงจะเป็นหนานต้า ก็ยังเป็นห้องละสองคน ที่ไหนจะเหมือนมหาวิทยาลัยกาเม่ยเล่อ จัดให้อยู่เดี่ยวคนละอพาร์ตเมนต์เล็กๆ แบบนี้เลย มันเกินไปมาก!
พอเห็นสีหน้าของทั้งสอง เจเน็ตก็เดาความคิดได้ จึงอธิบายว่า: "เพราะพวกนายเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน ได้สวัสดิการดีที่สุด ปกตินักศึกษาที่นี่ต้องผ่านการทดสอบหอคอยศักดิ์สิทธิ์ชั้นสามเท่านั้น ถึงจะมีสิทธิ์อยู่ที่นี่"