"พูดจบหรือยัง?"
ซูโม่มองเขาอย่างกับมองคนโง่ พูดตรงๆ ว่า "ช่วยไปบอกฮิกกินสัน หน่อยได้ไหม?"
"อะไรนะ?"
ยูสตาส ถึงกับงงไปชั่วขณะ
นี่มันอะไรกันเนี่ย?
กำลังคุยเรื่องสำคัญจะตายอยู่ดีๆ ทำไมจู่ๆ ไปพูดถึงเรื่องอื่นได้?
แม้จะสงสัย แต่เขาก็ยังพยักหน้า ตอบอย่างง่ายดายว่า "อาจารย์ซู อยากให้ข้านำข้อความอะไรไปบอก?"
ซูโม่ยิ้ม พูดเรียบๆ ว่า "ช่วยไปถามฮิกกินสัน หน่อย ว่าเขาสมองมีปัญหาเหรอ? เงื่อนไขแบบนี้ก็กล้าเอามาพูด เอาจริงๆ เหรอว่าเซี่ยกั๋วเป็นผลพลับนิ่มที่อยากบีบก็บีบ?"
"..."
ได้ยินคำพูดนี้ ใบหน้าของยูสตาส เริ่มดูไม่ดีเล็กน้อย
ฮิกกินสัน ในฐานะผู้มีอำนาจสูงสุดของต้าหยางในปัจจุบัน ถูกซูโม่ ดูหมิ่นขนาดนี้ ในสายตาเขา นี่คือการดูหมิ่นประเทศต้าหยาง ทั้งประเทศ
"อาจารย์ซู กรุณาพูดจาให้เกียรติกันบ้าง"
ยูสตาส หน้าบึ้ง "นายพลฮิกกินสัน ท่านคือประมุขคนปัจจุบันของประเทศต้าหยาง ข้าไม่ใช่ใครก็ได้ที่จะมานินทาได้ตามอำเภอใจ!"
"ก็แค่พูดเรื่องจริง"
ซูโม่ ไม่สะทกสะท้านกับท่าทีของยูสตาส เลย "ฮิกกินสัน กล้าเสนอเงื่อนไขไร้ยางอายขนาดนั้นได้ ไม่ใช่สมองมีปัญหาคืออะไร?"
ยูสตาส โกรธจนตบโต๊ะ "อาจารย์ซู ข้านับถือท่านว่าเป็นนักคณิตศาสตร์ระดับห้า แต่ก็อย่าหื่นเกินไปหน่อยเลย มองสถานการณ์ปัจจุบันให้ชัดๆ"
เขายืนขึ้นยิ้มเย็น "ถ้าฟ้าก่อนมืดซีเซี่ยกั๋วยังไม่ให้คำตอบ กองเรือของประเทศต้าหยางของเราจะเปิดฉากโจมตี ถึงตอนนั้นจะมารู้สึกเสียใจก็สายไปแล้ว!"