เช้าวันรุ่งขึ้นเจ็ดโมงตรง
ยูสตาสนั่งเรือพิฆาตลำหนึ่งข้ามน่านน้ำเซี่ยกั๋วตรงมุ่งหน้ามาที่เรือหลานไห่ฮ่าว
ซูโม่ที่ได้รับข่าวเดินขึ้นมาบนดาดฟ้าเรือ เห็นเรือพิฆาตที่ถูกสกัดไว้ห่างออกไปไม่กี่ไมล์ทะเล ดวงตาเป็นประกายแวววาวขึ้นมา
ตอนนี้สายตาของคนทั้งโลกจับจ้องมาที่นี่ ฝ่ายตรงข้ามกลับบุกรุกข้ามเส้นแบ่งเขตน่านน้ำเซี่ยกั๋วโดยพลการ ซึ่งโดยเนื้อแท้แล้ว การกระทำแบบนี้คือการยั่วยุ
นี่คือการท้าทายเส้นตายของเซี่ยกั๋ว!
บนเรือพิฆาต ยูสตาสยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ สบตากับซูโม่ในระยะไกล สายตาของทั้งสองคนปะทะกันกลางอากาศ
ซูโม่สูดจมูกเบา ๆ ก่อนจะหันไปถามทันผูที่ยืนอยู่ข้างหลัง "ท่านแม่ทัพถัน นี่มันเป็นการยั่วยุชัด ๆ นะ!"
ทันผูพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม "ใช่ ไม่ได้รับอนุญาตแล้วบุกเข้ามาในเส้นแบ่งเขตน่านน้ำของประเทศเรา จะให้ผมส่งคนไปจับตัวยูสตาสคนนี้มาไหม?"
เขารู้จักยูสตาสเป็นอย่างดี
จอมพลระดับเก้าที่มีชื่อเสียงของประเทศต้าหยาง ในประเทศต้าหยางมีคนที่เทียบเคียงยูสตาสได้เพียงไม่กี่คนเท่านั้น
"ไม่ต้อง ฉันอยากรู้เหลือเกินว่าอีกฝ่ายคิดจะเล่นตลกอะไรกันแน่"
ซูโม่ส่ายหน้าช้า ๆ พูดเสียงเรียบ "แล้วก็ดูท่าทางของยูสตาสคนนี้สิ ตั้งใจจะมาเจรจากับเราชัด ๆ งั้นก็ดีเหมือนกัน ฉันจะได้มีโอกาสเล่นสนุกกับไอ้หมอนี่สักหน่อย"
เขาว่ากันว่า ในยามทัพสองทัพเผชิญหน้า ย่อมไม่ฆ่าทูต
แต่ยูสตาสทูตคนนี้หยิ่งผยองเกินไปหน่อย แม้แต่จะบอกกล่าวสักคำก็ไม่ยอม ตรงดิ่งข้ามเส้นแบ่งเขตน่านน้ำเซี่ยกั๋วเข้ามาเลย