"หา?"
นอกจากเหยียนจิ่วซีแล้ว อีกหกคนที่เหลือต่างสูดลมหายใจเฮือกด้วยความตกใจ
อย่างมากก็แค่ 20% งั้นเหรอ? ล้อกันเล่นหรือเปล่า!
นั่นมันติงอีหรันนะ แชมป์โลก 15 ปีซ้อน ราชันแห่งวงการหมากล้อมตัวจริง!
คนแบบนี้มีโอกาสชนะแค่ 20% เนี่ยนะ?
ต้องฟังผิดแน่!
จ้าวเทียนอดถามขึ้นไม่ได้ "พะ... พี่ใหญ่ ไม่ใช่ว่าพี่พูดผิดใช่ไหม?"
"ผมเข้าใจแล้ว"
หวังเย่ที่อยู่ข้างๆ ก็พูดขึ้นมาดื้อๆ "พี่ใหญ่คงหมายถึง อัลฟ่าโกะน่ะ มีโอกาสชนะอาจารย์ติงอีหรันแค่ 20% ต่างหาก"
พูดจบ หวังเย่ก็ส่ายหัวไปมาพลางยิ้มอย่างลำพองใจ ก่อนจะเลิกคิ้วทำตาปริบๆ ใส่ "พี่ใหญ่ ประมาณนี้ใช่ไหมครับ?"
พวกคนอื่นๆ ได้ยินอย่างนี้ก็พากันโล่งอกไปตามๆ กัน
เมื่อกี้ที่ซูโม่พูดน่ะ มันน่าตกใจไปหน่อย...
เหยียนจิ่วซีเห็นภาพนี้เลยรีบอธิบายออกตัวว่า
"พวกนายเข้าใจผิดกันแล้ว เสี่ยวโม่ไม่ได้พูดผิด เขาหมายถึงติงอีหรันน่ะมีโอกาสชนะแค่ 20% จริงๆ"
ทุกคน "..."
อะไรวะ?
หมายถึงติงอีหรันมีโอกาสชนะแค่ 20% จริงๆ เหรอ?
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย?
รับรู้ได้ถึงสายตาจากทั้งหก ซูโม่ก็ถอนหายใจ ก่อนจะอธิบาย
"อัลฟ่าโกะไม่ได้ง่ายอย่างที่พวกนายคิดหรอก อัลกอริทึมของมันน่ะก้าวล้ำถึงขั้นน่ากลัวสุดๆ ไม่ใช่ระดับที่มนุษย์ในปัจจุบันจะไปเทียบเคียงได้"
ยิ่งรู้จักปัญญาประดิษฐ์มากเท่าไหร่ ซูโม่ก็ยิ่งรู้ถึงความน่ากลัวของอัลฟ่าโกะในตอนนี้มากเท่านั้น
พลังประมวลผลสุดสะพรึงนั้น ถ้าใช้กับการเล่นหมากล้อมก็ถือว่าแผ่ฤทธิ์ออกมาได้อย่างถึงพริกถึงขิง
แกเดินหมากตานึง มันก็คำนวณเส้นทางหมากต่อจากนั้นของแกได้หมด อีกอย่างอัลฟ่าโกะยังอ่านวิดีโอการแข่งเก่าๆ ของคู่ต่อสู้ได้ ทำให้จับทางหมากของอีกฝ่ายได้อย่างทะลุปรุโปร่ง