มหา'ลัยชิงหัว ห้องวิจัย
ตรงหน้าซูโม่มีกระดาษทดวางกระจายอยู่หลายแผ่น บนนั้นเขียนสูตรคณิตศาสตร์เต็มไปหมด เขากำลังเตรียมข้อสอบสำหรับวันจันทร์หน้า
แรกเริ่มเดิมที ขอบเขตการออกข้อสอบของเขาถูกตั้งไว้ที่ข้อสันนิษฐานระดับหนึ่ง แต่เมื่อคืนลองคิดไปคิดมา ก็เตรียมจะลดระดับความยากลงสักหน่อย
พื้นฐานของพวกเด็กคณะคณิตศาสตร์มันแย่เกินไป ข้อสันนิษฐานระดับหนึ่งสำหรับพวกเขาแล้ว มันเกินวัยเกินเหตุไปจริง ๆ
สิ่งที่เขาให้ความสำคัญมากกว่าคือพรสวรรค์ ของสิ่งนี้น่ะไม่ใช่สิ่งที่ฝึกฝนกันได้ทีหลัง ต่อให้พรสวรรค์เข้าขั้น เขาก็มั่นใจว่าจะปั้นให้อีกฝ่ายกลายเป็นนักคณิตศาสตร์ระดับหนึ่งได้ภายในหนึ่งเดือน
นี่แหละความมั่นใจของเขา!
เวลาผ่านไปทีละวินาที ไม่นาน ซูโม่ก็เขียนเต็มกระดาษทดสองแผ่น หลังจากตรวจทานรอบหนึ่งแล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
เสร็จแล้ว!
เก็บกระดาษทดแล้ว ซูโม่เดินไปที่ริมหน้าต่าง พอดีมองเห็นสนามกีฬา ตอนนี้สนามว่างเปล่าไร้ผู้คน ทำเอาความคิดของเขาคึกคักขึ้นมา
เมื่อวานกินผลไม้พลังไปสองลูกกับผลไม้ความเร็วอีกสองลูก เขาสัมผัสได้ชัดเจนถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย บังเอิญสนามไม่มีคน จะได้ทดลองการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับร่างกายเสียหน่อย
ว่าแล้วก็ลุย!
ห้านาทีต่อมา ซูโม่ก็มาถึงสนามกีฬา
ปกติช่วงเวลานี้ สนามกีฬาไม่มีทางไร้คน แต่หลังจากประกาศกฎระเบียบใหม่ของมหา'ลัยชิงหัว นักศึกษามหา'ลัยชิงหัวที่ไหนจะมีเวลาว่างมาสนามกันล่ะ ต่างคนต่างทุ่มสุดตัวกับการทบทวนบทเรียน กลัวว่าถ้าสอบตกสามครั้งจะถูกเชิญออก
จนกลายมาเป็นสภาพอย่างที่เห็นนี่แหละ
ลองขยับร่างกายแล้ว ซูโม่ก็เริ่มบททดสอบความเร็ว