“ปัญหาอะไรหรือ?”
ซูโม่มองไปที่หวังเทา ยิ้มอย่างสงบ “อาจารย์หวัง ถามมาได้เลย”
เมื่อเห็นซูโม่พูดแบบนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของหวังเทายิ่งดูเข้มข้นขึ้น เขาแอบชำเลืองมองสมาชิกทั้งห้าของพันธมิตรอัจฉริยะ ก่อนถามว่า “อาจารย์ซู ก่อนการแข่งขันจะเริ่มขึ้น ขอให้อาจารย์พูดถึงความมั่นใจต่อการแข่งขันครั้งนี้ได้ไหมครับ”
“หรือพูดง่าย ๆ ก็คือ อาจารย์ซูรู้สึกว่าตัวเองมีโอกาสชนะกี่เปอร์เซ็นต์?”
คำถามนี้ตรงไปตรงมาเสียจริง!
ทันทีที่ผู้ชมทางถ่ายทอดสดนับไม่ถ้วนตื่นเต้นกันทั่ว แม้ชาวต่างชาติจะฟังภาษาเซี่ยไม่เข้าใจ แต่มีล่ามช่วยแปลก็ไม่เป็นไร!
ซูโม่จะตอบว่าไง?
ทุกคนล้วนรอคอย!
เมื่อได้ยินคำถามนี้ คิ้วของซูโม่ขยับขึ้นเล็กน้อย “อาจารย์หวัง ท่านก็ไม่เกรงใจฉันเลยนะ?”
หวังเทายิ้มไม่พูดอะไร
สมาชิกทั้งห้าของพันธมิตรอัจฉริยะที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ต่างหันมามองซูโม่ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาก็อยากฟังว่าซูโม่จะตอบว่าอะไร
สำหรับการแข่งขันวันนี้ ทั้งห้าคนมั่นใจเต็มเปี่ยม
รายการแข่งขันเป็นฝีมือที่พวกเขากำหนดขึ้นเอง จนถึงตอนนี้ซูโม่ก็ยังไม่รู้เลยว่ารายการที่แข่งคืออะไร ไม่มีทางเตรียมตัวล่วงหน้าได้ ทำได้แค่พึ่งฝีมือตัวเองเอาตัวรอดในสถานที่
ในเงื่อนไขแบบนี้ ถ้ายังชนะซูโม่ไม่ได้อีก พวกเขาว่าตัวเองควรไปซื้อเต้าหู้ฟักหัวดีกว่า
ยิ่งไปกว่านั้น ซูโม่ยังเคยบอกไว้ว่า ขอแค่คนใดคนหนึ่งจากทั้งห้าคนชนะ ก็ถือว่าพันธมิตรอัจฉริยะชนะ
ไม่ต้องเว่อร์ก็ได้ว่า สำหรับการแข่งขันวันนี้ ทั้งห้ารู้สึกว่าโอกาสชนะของตัวเองใกล้เคียง 100%