ในห้องโถง คอมพิวเตอร์รูปร่างแปลกตาถูกจัดวางเรียงรายไปทั่ว ตรงกลางตั้งหน้าจอขนาดกว้างหลายเมตรอยู่สามบาน
บนจอภาพ ข้อมูลนานาชนิดวิ่งผ่านไปมาไม่หยุด
ความเร็วในการกระพริบ หาคำอธิบายอื่นไม่ได้นอกจากว่า "บ้าคลั่ง"
เพราะสายตาคนธรรมดาแทบจะตามเนื้อหาบนจอไม่ทันเลยแม้แต่นิด
เกินมนุษย์จะรับไหวชะมัด!
หน้าจอบานแรกฝั่งซ้าย มีชายสองคนยืนอยู่ กำลังกระซิบคุยกันเบา ๆ เรื่องอะไรบางอย่าง
ด้านซ้ายติดผนังมีโต๊ะทำงานเหล็กกล้าคุณภาพดีเรียงเป็นแถว หน้าโต๊ะมีคนใส่ชุดสีเทานั่งทำงานกว่าสิบคน เสียงดังแป๊ก ๆ ก็มาจากตรงนี้
คนชุดเทาทั้งกลุ่มจ้องจ่อหน้าจอคอมฯ ตรงหน้าตัวเองไม่กะพริบ มือสองข้างโปรยลงบนคีย์บอร์ดรัวเร็วราวกับฟ้าผ่า จนคนดูตาลายไปทั้งห้อง
ต้องขอบคุณที่คีย์บอร์ดพวกนี้ผลิตแบบพิเศษ ทนทานระดับโหด ไม่งั้นถ้าเปลี่ยนเป็นคีย์บอร์ดทั่วไปละก็ ด้วยความรุนแรงระดับนี้ รอดขึ้นมาได้หนึ่งวันก็ถือว่าเฮงแล้ว
โรสพยักหน้าให้ซูโม่ แล้วเดินไปยืนหน้าจอฝั่งซ้าย เอ่ยเตือนขึ้นว่า "ท่านหัวหน้าแผนกซิน คุณหัวหน้าทีมมี่ อาจารย์ซูมาแล้วค่ะ เอ่อ... พักก่อนได้ไหมคะ?"
ได้ยินดังนั้น ทั้งสองหันมาพร้อมกัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
ซูโม่มองเห็นใบหน้าของทั้งคู่ชัด ๆ แล้ว ดวงตาก็สั่นไหวขึ้นเล็กน้อย
ผู้ชายฝั่งขวามีใบหน้าเหลี่ยมสันคาง คิ้วหนาตาโต แฝงกลิ่นอายบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก