“……”
เมย์นั่งหลับหูหลับตาคิดอยู่พักใหญ่ จู่ ๆ ดวงตาของเธอก็สว่างวาบขึ้นมา
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอจึงถามแบบลองดู “อาจารย์ซู... หมายถึงเรื่องที่ชวนไปร่วมงานในครั้งนั้นเหรอ”
“ไม่งั้นละ?”
ซูโม่ยิ้มแล้วถามกลับ
เขาพูดถึงเรื่องนี้จริง ๆ
แต่เดิมเพราะงานยุ่ง เรื่องนี้เลยหลุดออกจากหัวไป จนกระทั่งวันนี้ได้เจอเมย์เข้า ถึงจะนึกขึ้นได้อีก
ที่แม่มดนี่ไม่เอื้อนอ้างถึงเรื่องนี้เลยสักคำ เขาก็คิดว่าเธอตั้งใจปฏิเสธ จึงไม่ได้พูดเอง
แต่พอสังเกตเห็นอาการผิดปกติของเมย์เมื่อครู่ ความคิดนี้ในใจซูโม่ก็ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง เพราะวัตถุประสงค์ที่เขามาที่กองบัญชาการดาบเสมือนครั้งนี้ก็เพื่อหาคนฉกาจมาร่วมทีมนั่นเอง
บังเอิญจริง ๆ ที่ที่นี่มีคนที่เมย์อยากเจออยู่ด้วย
ถ้าดึงคนที่เมย์อยากเจอเข้ามาอยู่ในทีมเทคโนโลยีของเขาได้ แล้วเธอจะไม่ยอมสวามิภักดิ์ได้ยังไง?
เป่ายิงฉุบเดียว ได้สองกำไร!!!
สีหน้าเมย์อึดอัดนิด ๆ นับจากวันที่พูดเรื่องนี้กัน ผ่านมากว่าครึ่งปีแล้ว
เรื่องนี้เธอลืมไปนานแล้ว
ตอนนี้จู่ ๆ ซูโม่ก็ถามถึง มันก็เลยอายขึ้นมาหน่อย ๆ
“เอ่อ... อาจารย์ซู เรื่องนี้... ขอเวลาให้หนูคิดต่ออีกหน่อยได้ไหมคะ”
“คิดมานานขนาดนี้แล้ว ยังไม่มีคำตอบอีกเหรอ?”
สีหน้าซูโม่นิ่งเฉย เขาหันศีรษะไปชี้ที่ซินเชิ่งซึ่งกำลังยุ่งวุ่นอยู่ข้างนอกห้องพัก แล้วพูดแซว ๆ “งั้นก็แบบนี้ ถ้าข้าดึงหัวหน้าซินเชิ่งเข้ามาอยู่ในทีมเทคโนโลยีได้ นายจะยอมตกลงหรือเปล่า?”