พอคำนี้พูดจบ บรรยากาศในห้องรับทั้งห้องก็เงียบกริบทันที
ห้าคนแห่งสหภาพอัจฉริยะนำโดยลูทวิชไม่รู้จะตอบว่าไงดี แต่จากสีหน้าของทั้งห้าคนก็มองออกว่าในใจยังไม่ยอมรับกันสักเท่าไหร่
ซึ่งก็ปกติ!
ถ้ายอมรับแล้วล่ะก็ คงไม่ต้องมาท้าทายซูโม่หรอก!
พอดีตรงที่ไม่ยอม เลยต้องมาท้าทาย!
หยิ่นจิ่วซีที่ยืนข้างซูโม่ค่อย ๆ ดึงแขนเสื้อเขาลับ ๆ เตือนเสียงเบา: "เสี่ยวโม่ ขอร้องเถอะน่า ขอให้เธอเล่นต่ำหน่อยได้ไหม?"
ซูโม่แค่ส่ายหัวเบา ๆ ไม่ตอบโต้อะไร แล้วเหลือบมองห้าคนบนโซฟาแล้วพูดเรียบ ๆ: "ฉันรู้ว่าตอนนี้พวกคุณต้องคิดในใจว่าฉันหยิ่ง ไม่เอาใครอยู่ในสายตา; คิดยังไงก็ตามใจ"
"ผมแค่อยากบอกพวกคุณสักคำ ที่ตอบรับการท้าทายของพวกคุณรอบนี้ ส่วนใหญ่ก็เพื่อคลายเบื่อตัวเองเท่านั้น ความจริงมันฟังไม่ค่อยสวยหรูน่ะ"
พูดจบก็โบกมือ "โอเค คุยแค่นี้พอ รายการแข่งพวกคุณกำหนดเองได้เลย ไม่ต้องแจ้งผมด้วย แล้วก็ในการแข่งพรุ่งนี้ พวกคุณห้าคนมีสักคนเดียวที่ชนะผมได้ก็ถือว่าผมแพ้"
ว่าจบก็หันหลังเดินตรงไปยังลิฟต์ ทิ้งทุกคนให้ยืนงง ๆ ค้างอยู่ตรงนั้น
ตอนที่ซูโม่เดินมาถึงหน้าลิฟต์ ก็เงยหน้ามองหยิ่นจิ่วซีแล้วฝากเรื่องไว้: "เหยียนจิ่วซี เธอดูแลอาจารย์กับคณบดีหน่อยนะ ส่วนอีกห้าคนนั้น ถ้าอยากนั่งต่อก็เลี้ยงด้วย ไม่อยากอยู่ก็ส่งกลับ ผมจะลงไปที่ห้องใต้ดินทำงานต่อ"