"ก็จริงอยู่"
เฉินเล่าก็พยักหน้า พลางพูดอย่างดูถูกว่า "แต่กลอุบายแบบนี้มันเต๊ะต่ำเกินไปจริงๆ มีแต่คนอย่างฮิกกินสันเท่านั้นแหละที่หน้าด้านพอจะทำได้!"
แม้เขาจะคุ้นเคยกับสไตล์การทำเรื่องของฮิกกินสันเป็นอย่างดี แต่ก็ยังถูกทำให้ต้องตะลึงกับความไร้ยางอายนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คิดดูสิ จะส่งคนไปลอบสังหารซูโม่ในวันปล่อยสถานีอวกาศนานาชาติ หน้าด้านขนาดนี้มันก็เกินไปจริงๆ!
"ไม่เป็นไร"
ซูโม่อมยิ้มพร้อมพูด "ตอนนี้ผมก็ไม่ได้เป็นอะไรนี่นา เอาเถอะ กำหนดปล่อยสถานีอวกาศไว้กี่โมง?"
"บ่ายสองโมง เหลืออีกไม่ถึงชั่วโมงก็จะถึงเวลาแล้ว"
"รอก่อน"
"หืม?"
เฉินเล่าถูกข้อเสนอของซูโม่ทำให้งงไปเล็กน้อย "ทำไมล่ะ?"
ซูโม่มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย พูดเสียงเรียบ "ในเมื่อฮิกกินสันส่งของขวัญชิ้นใหญ่แบบนี้มาให้เรา แล้วเราจะอยู่เฉยๆ ได้ยังไง ก็ต้องตอบแทนเขาด้วยของขวัญชิ้นใหญ่กลับไปสิ"
"เฉินเล่า ตอนสร้างสถานีอวกาศนานาชาติ ผมได้เพิ่มเติมอะไรบางอย่างไว้ข้างใน..."
............
เวลาล่วงเลยไปโดยไม่รู้ตัว ก็มาถึงบ่ายสี่โมงแล้ว
เพราะเทคโนโลยีด้านอวกาศของสถานีอวกาศนานาชาติเทพพยากรณ์ ส่วนใหญ่มาจากประเทศต้าหยาง ประเทศต้าหยางจึงมีสิทธิ์ขาดในการตัดสินใจ ดังนั้นสถานที่ปล่อยจึงไม่ต้องสงสัยเลยว่าถูกกำหนดไว้ในประเทศต้าหยาง
ท่ามกลางการเป็นสักขีพยานของคนทั้งโลก ฮิกกินสันผู้ปกครองประเทศต้าหยางก็ปรากฏตัวขึ้นในกล้อง ตามปกติแล้ว ตอนนี้ฮิกกินสันควรจะยิ้มแย้มกว้างขวาง แต่ตอนนี้เขากลับหน้านิ่วคิ้วขมวด