เมื่อคำพูดของซูโม่ดังขึ้น ห้องรับก็เงียบกริบไปทันที
ทั้งเหยียนจิ่วซีและหลู่หว่างโยวต่างมีความสงสัยจับหน้าเมื่อได้ยินคำนั้น
มีผลแค่ครั้งเดียว?
นั่นแปลว่าอะไร?
ซูโม่ไม่แปลกใจกับปฏิกิริยาของสองสาว ไตร่ตรองสักครู่แล้วถามว่า "การโจมตีเมื่อกี้พวกเธอสองคนเห็นกันทั้งหมด ไม่เห็นอะไรที่ผิดปกติเลยเหรอ?"
เมื่อได้ยินดังนั้น สองสาวก็จมอยู่ในความคิด
ผ่านไปราวหนึ่งนาทีกว่า ๆ หลู่หว่างโยวก็หมุนตากลอกขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ แล้วยอมแพ้อย่างเด็ดขาด
การโจมตีเมื่อกี้สำเร็จราบรื่นขนาดนั้น จะมีอะไรผิดปกติตรงไหน?
พูดเพ้อ!
เห็นตากลอกที่หลู่หว่างโยวมองมา ซูโม่ก็หัวเราะเบา ๆ ไม่หยุด ก่อนจะเปลี่ยนสายตาไปที่เหยียนจิ่วซี
เหยียนจิ่วซีค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น แล้วถามอย่างไม่แน่ใจนัก "เสี่ยวโม่ พลังทำลายของการโจมตีเมื่อกี้ไม่มีปัญหาแน่นอน เพียงแต่เวลาเตรียมการช่วงต้นนานเกินไป สิ่งที่เธอว่าผิดปกติหมายถึงเรื่องนี้ใช่ไหม?"
"ไม่เสียที่เป็นภรรยาฉันจริง ๆ ฉลาดสุด ๆ"
ขณะพูด ซูโม่ยังไม่ลืมเหลือบมองหลู่หว่างโยวอีกแวบ
หลู่หว่างโยว: "……"
ไม่มีการเปรียบเทียบก็ไม่มีความเจ็บปวด!
เหยียนจิ่วซีทำหน้างอน ตวาดซูโม่หนึ่งตา "เอาจริง ๆ หน่อย!"
"กลัวอะไร?"
"เสี่ยวโม่!"
"โอเค ๆ ๆ ไม่พูดแล้วยังไงล่ะ?"
ซูโม่ส่ายหัว รอยยิ้มค่อย ๆ เลือนหาย เขาอธิบายเสียงหนักแน่นว่า "พลังโจมตีของร้อยดาวระยิบน่ากลัวจริง แต่เวลาเตรียมการนานเกินไป ครั้งนี้ที่สำเร็จได้ก็เพราะอีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว เล่นงานแบบเซอร์ไพรส์เฉย ๆ"