“สลับเป็นรูปแบบต่อสู้”
ท่ามกลางสายตาหลายสิบคู่ เกราะปริศนาตรงหน้าเริ่มเปลี่ยนแปลง
เดิมที เกราะชุดนี้มีเส้นโลหะเรียบลื่นไปทั้งชุด ให้ความรู้สึกกลมมนค่อนข้างนุ่มนวล
แต่พอเสียงนั้นดังขึ้น โลหะบนเกราะกลับมีชีวิตชีวาเหมือนถูกปลุกให้ตื่น แตกออกเป็นเศษโลหะจิ๋วนับไม่ถ้วน แล้วเริ่มเลื่อนไหลทีละชิ้น
ชั่วอึดใจเดียว เกราะชุดใหม่ที่ต่างจากเมื่อกี้สนิทก็ปรากฏขึ้น
เทียบกับก่อนหน้า เส้นสายของเกราะดูคมกริบขึ้น ขนาดเล็กลงหนึ่งไซซ์ ให้ความรู้สึกเบาหวิว
นี่……
มันคืออะไรวะเนี่ย?!?
ทำไมรู้สึกเหมือนดูหนังไซไฟบล็อกบัสเตอร์ยังไงงั้น?
เทคโนโลยีตอนนี้มันก้าวไปถึงขั้นนี้แล้วเหรอ???"
“สลับสำเร็จ”
ได้ยินดังนั้น ซูโม่ก็ยิ้มออกมา
ดวงตานิ่งสนิทราวบ่อโบราณของหลานเต้า ครั้งแรกที่ปรากฏความผันแปรขึ้นเล็กน้อย
เขาจ้องมองเกราะตรงหน้า แล้วรู้สึกได้ถึงแรงกดดันบางอย่าง
ความรู้สึกนี้ ทำให้เขาประหลาดใจอย่างยิ่ง
นับตั้งแต่ฝึกวิชาต่อสู้มา เขาเดินหน้ากวาดล้างทุกคู่ต่อสู้ ไม่เคยแพ้ และไม่เคยมีคู่มือ
คำว่า “แรงกดดัน” สำหรับหลานเต้าแล้ว มันช่างแปลกใหม่เหลือเกิน
ในบรรดาคู่ต่อสู้นับไม่ถ้วนที่เคยเจอ ที่แกร่งที่สุดก็คือหนิงไห่ ผู้อ้างตัวว่ายอดฝีมืออันดับหนึ่งของเซี่ยกั๋ว
แต่แม้แต่หนิงไห่ ก็ไม่เคยให้ความรู้สึกแบบนี้กับเขาเลย
ชั่วขณะนั้น แววตาของหลานเต้ากลายเป็นประหลาดใจ แล้วพึมพำกับตัวเองว่า “น่าสนใจชะมัด ของแบบนี้น่าสนใจจริง ๆ”