ฮิกกินสันไม่กล้าคิด และยิ่งไม่กล้าที่จะคิดต่อ
หากเรือบรรทุกเครื่องบินทั้งหกลำจมลงในทะเลสีครามทั้งหมด เขาก็จะกลายเป็นคนบาปของประเทศต้าหยาง
คนบาปชั่วกัลป์!
ในเวลานี้ ตำแหน่งประมุขไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไป การรักษากำลังรบระดับแนวหน้าทางทะเลของประเทศต้าหยางต่างหากคือเรื่องที่สำคัญที่สุด
แต่ตอนนี้เขาไม่มีความสามารถที่จะหยุดยั้งสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไปได้เลย…
…
บนผืนทะเลสีคราม
แสงสีน้ำเงินสองลำแสงส่องต่อเนื่องยาวนานถึงห้าวินาทีกว่าจะค่อยๆ หายไป แต่ผ่านไปไม่ถึงหนึ่งวินาที แสงสีน้ำเงินสองลำที่พุ่งขึ้นฟ้าก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
พร้อมกับการปรากฏของแสงสีน้ำเงินสองลำ เรือบรรทุกเครื่องบินต้าหยางหมายเลข 4 และต้าหยางหมายเลข 5 ก็ประสบชะตากรรมเดียวกันกับต้าหยางหมายเลข 1 และต้าหยางหมายเลข 2
บนดาดฟ้ากลางมีรูขนาดใหญ่ยาวหลายเมตรปรากฏขึ้น ตัวเรือสั่นไหวอย่างรุนแรง เครื่องบินรบเป็นแถวชนกันเอง ชวนให้คนรู้สึกเจ็บปวดใจอย่างยิ่ง
นี่มันเงินทั้งนั้นนะ!
เพราะเรือบรรทุกเครื่องบินมีขนาดใหญ่เกินไป อีกทั้งตัวเรือยังเสริมด้วยแผ่นเหล็กกล้าหนา น้ำหนักจึงสูงถึงหนึ่งแสนตัน
ก้นเรือมีรูทะลุขนาดหลายเมตร เนื่องจากแรงดันน้ำ น้ำทะเลจึงไหลทะลักเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง อุดไม่ทันเลย
เพียงไม่ถึงสิบวินาที เรือบรรทุกเครื่องบินทั้งสองลำก็จมลงไปเกือบสองเมตรแล้ว ถึงแม้ความเร็วในการจมจะช้าลงเรื่อยๆ แต่การจมลงไปจนหมดก็ใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น
ตอนนี้เรือบรรทุกเครื่องบินที่ยังสมบูรณ์ไม่เสียหายเหลือเพียงต้าหยางหมายเลข 3 และต้าหยางหมายเลข 6 ที่อยู่เหนือสุด