พอคำพูดของอันหรานดังขึ้นจบ สายตาของจ้าวหลิงเอ๋อกับหม่าลี่ลี่ก็หันไปจ้องเหยียนจิ่วซีทันที ทั้งคู่รู้กันดีว่าเหยียนจิ่วซีต้องรู้เรื่องนี้แน่
แต่เหยียนจิ่วซีจะบอกเหรอ?
ย่อมไม่บอกอยู่แล้ว!
เผชิญหน้ากับสายตาเต็มไปด้วยคำถามของสามสาว เหยียนจิ่วซีก็แค่ส่ายหัวเบา ๆ "อย่ามองฉันสิ ฉันไม่รู้"
"……"
อันหรานขยับตาขึ้นแล้วบ่นงับ ๆ "เสี่ยวซี ไม่เจอกันแค่นี้ก็โกหกคุณแม่เป็นแล้วเหรอ?"
"เอ๊ม——"
ใบหน้าสวยของเหยียนจิ่วซีแดงขึ้นเล็กน้อย ดวงตากระพริบเร็ว ๆ "เรื่องเฉพาะฉันไม่รู้จริง ๆ นะ อีกอย่าง เสี่ยวโม่ก็ไม่ให้ฉันพูด อย่าบังคับฉันเลย"
คิ้วของหลู่หว่างโยวขมวดเบา ๆ แววกังวลวาบผ่านดวงตา ถามเสียงต่ำ "เสี่ยวซี เราควรออกไปข้างนอกก่อนไหม ฉันรู้สึกว่ามันมีอะไรไม่ชอบมาพากลนะ"
"ไม่ต้อง"
เหยียนจิ่วซีนึกถึงคำที่ซูโม่พูดไว้เมื่อคืน จึงปฏิเสธข้อเสนอของหลู่หว่างโยว เธอหันไปมองประตูห้องที่ปิดสนิทแล้วเอ่ยเบา ๆ "ไม่มีอะไรหรอก"
ภายในห้อง
ซูโม่ตั้งจิตใจรวมมองติดตามสถานะของสว่านอย่างใกล้ชิด
ระดับการทำให้นิ่ม 34% ระดับการสึกหรอ 45%!
ความลึกการเจาะ 15.2 เมตร!
สถานการณ์ตอนนี้ ซูโม่ยังยอมรับได้ เหลือความลึกอีก 0.8 เมตร ด้วยสภาพสว่านแบบนี้น่าจะฝืนไปจนจบได้
"ผู้ถือระบบ เวลาผ่านไป 35 นาทีแล้ว เหลือเวลาอีก 5 นาที"