ชั่วพริบตา ทั่วทั้งห้องเงียบกริบ
เก้าสิบชั่วโมงไม่นอนเนี่ยนะ?
ล้อกันเล่นป่ะ!
ในฐานะนักวิจัย การอดหลับอดนอนเป็นเรื่องปกติ แต่ก็อย่างมากประมาณสามสิบชั่วโมง เกินนั้นร่างกายไม่ไหวแล้วจริง ๆ แต่นี่ ซูโม่ดันบอกว่าเก้าสิบชั่วโมงไม่นอน?
ใครจะทนไหววะ!
ชั่วขณะนั้น ไม่มีใครกล้าสบตาซูโม่เลย พวกเขาถึงบางอ้อละว่าเมื่อกี้ซูโม่ให้เตรียมยากระตุ้นสองพันหลอดไว้ทำไม
นี่มัน...
เล่นเอาเป็นเอาตายชัด ๆ!
"ซูโม่ นาย... นายแน่ใจนะว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น?"
กู้เยว่กลืนน้ำลาย ตลอดมาเธอคิดว่าตัวเองก็บ้าพออยู่แล้ว แต่ข้อเสนอของซูโม่นี่แม้แต่เธอยังรู้สึกว่าเกินไป เก้าสิบชั่วโมงไม่นอนติดต่อกัน ต่อให้เป็นมนุษย์เหล็กก็เอาไม่อยู่!
ต้องรู้ว่า ด้วยร่างกายมนุษย์ในปัจจุบัน อย่างมากก็ทนได้แค่ยากระตุ้นสองหลอดติด ๆ กัน ยากระตุ้นแต่ละหลอดออกฤทธิ์ได้สิบห้าชั่วโมง ต่อให้ทุกคนที่นี่อยู่ได้สามสิบชั่วโมง บวกเวลาจากยากระตุ้นอีกสองหลอด ก็อย่างมากหกสิบชั่วโมง
แต่นี่ ซูโม่บอกว่าเก้าสิบชั่วโมงไม่นอน ไม่ต้องพูดว่าคนอื่นมืดแปดด้านเลย แม้แต่กู้เยว่ที่ค่อนข้างสุดโต่งก็ยังสะดุ้งกับคำพูดนี้!
สุดโต่ง?
บ้าบิ่น?
ไม่!
คำว่า 'ไอ้บ้า' เหมาะกับซูโม่ที่สุด!
ถ้าทำตามที่ซูโม่ว่าจริง ๆ ถึงตอนนั้นต้องมีคนช็อกตายแน่!
และไม่ใช่แค่คนเดียว!
เพราะคนส่วนใหญ่ที่นี่แทบไม่ได้นอนกันเลย ถ้าต้องอยู่ต่ออีกเก้าสิบชั่วโมงในสภาพนี้?