บริษัทเซินเฟิงขนส่ง
“เสี่ยวซี ที่นี่เองเหรอ?”
ซูโม่มองดูสถานีขนส่งที่ทั้งวุ่นวาย ทั้งเสียงดังเอะอะ สีหน้านั้นบอกได้คำเดียวว่าเลิศ เขานึกว่าบริษัทขนส่งที่แม่ของเหยียนเปิดจะดูดีมีระดับกว่านี้ซะอีก ไม่คิดว่าสภาพแวดล้อมจะแย่ได้ขนาดนี้
“น่าจะ...”
น้ำเสียงของเหยียนจิ่วซีแฝงความไม่แน่ใจเล็กน้อย แลบลิ้นออกมาอย่างขี้เล่น เธอเองก็เพิ่งเคยมาเป็นครั้งแรก พอเห็นสภาพแวดล้อมที่แย่ขนาดนี้เข้า ก็อดสงสัยในตัวเองไม่ได้เหมือนกัน
หรือว่า มาผิดที่?
ไม่น่าหนิ!
ชื่อก็ถูก ที่อยู่ก็ตรง!
ทันใดนั้นเอง ชายสวมสูทคนหนึ่งก็วิ่งพรวดพราดออกมาจากสถานีขนส่งเสียลนลาน เป็นเฉาต้าเจียงที่เคยเจอกันครั้งหนึ่งนั่นเอง ทันทีที่เห็นซูโม่และเหยียนจิ่วซีที่ใส่หน้ากากอนามัยอยู่ เขาก็ตรงเข้ามาหาทั้งคู่ทันที
“คุณหนู คุณเขยน้อย?”
“ผู้จัดการเฉา สวัสดี เราได้พบกันอีกแล้วนะครับ” ซูโม่ถอดหน้ากากอนามัยออก แล้วผงกศีรษะให้เฉาต้าเจียง ยื่นมือขวาออกไปอย่างเป็นมิตร
“คุณเขยน้อย สวัสดีครับ เป็นเกียรติมากที่ท่านยังจำผมได้”
บนใบหน้าของเฉาต้าเจียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ มือขวารีบมาเช็ดกับเสื้อผ้า แล้วจับมือกับซูโม่ ถ้าถ่ายรูปเก็บไว้ได้สักรูป นั่นจะเป็นอะไรที่ดีที่สุดสำหรับเขาเลยทีเดียว
คนที่จับมือกับเขาอยู่นี้ คือซูโม่ในตำนานนะครับ!
อัจฉริยะอันดับหนึ่งของเซี่ยกั๋ว นักคณิตศาสตร์ระดับห้า ราวกับเทพเจ้าจุติ!
“ผู้จัดการเฉา ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอกครับ”
ซูโม่ดึงมือกลับ แล้วยิ้มให้เฉาต้าเจียง “ผู้จัดการเฉา ของที่ขนส่งมาจากหลินไห่อยู่ไหนครับ?”