"คู่มือสำหรับเด็กอนุบาล?"
คราวนี้แม้แต่เหยียนจิ่วซียังมีสีหน้างุนงง สองสาวจ้องมองซูโม่ด้วยความสงสัย อดคาดเดาความหมายของสี่คำนี้ในใจไม่ได้
"เดี๋ยวพวกเธอก็รู้เอง"
ซูโม่ยิ้มลึกลับ แววตาฉายแววภาคภูมิใจ พูดจบก็จูงมือเหยียนจิ่วซีเดินไปทางกลุ่มสมาชิกสถาบันวิทยาศาสตร์
เห็นดังนั้น ลู่หว่างโยวก็เดินตามไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธออยากรู้เหลือเกินว่า 'คู่มือสำหรับเด็กอนุบาล' ที่ซูโม่พูดถึงคืออะไรกันแน่
พอเห็นซูโม่เดินมา เหล่าสมาชิกสถาบันวิทยาศาสตร์ก็ตกใจก่อน แล้วจึงรู้สึกละอายใจ พวกเขายังสะสางเทคโนโลยีสิทธิบัตรการเชื่อมต่อแบบไร้รอยต่อของเครื่องจักรกลความแม่นยำสูงไม่สำเร็จ ต่างคนต่างก้มหน้างุด ไม่กล้าสบตาซูโม่
ซูโม่เห็นปฏิกิริยาของทุกคนก็พอเดาได้ลางๆ ในใจ
เวินเทียนเซี่ยและห้าผู้เชี่ยวชาญระดับสี่ล้อมรอบโต๊ะทำงานตัวหนึ่ง ถกเถียงกันอย่างดุเดือด ไม่มีใครสังเกตว่าซูโม่มาถึงแล้ว
ในหกคนนั้น มีชายชราไว้เคราแพะคนหนึ่ง กับชายชราหลังงุ้มเล็กน้อยอีกคนเถียงกันได้เดือดที่สุด
"แบบนี้ต้องใช้ไม่ได้แน่!"
"ยังไม่ทันลองเลย จะรู้ได้ไงว่าไม่ได้?"
"วิธีบ้านี่ต้องลองด้วยเหรอ? สมเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสี่จริงๆ ถึงได้เสนอวิธีโง่เง่าเต่าตุ่นอย่างนี้ ไม่รู้ไปเอาความกล้ามาจากไหน!"
"คุณฉลาดนักก็น่าจะหาทางออกได้สิ!"
"ใช่ คุณเสนอวิธีมาแล้ว แต่วิธีสมองหมาแบบนี้ไม่พูดยังดีเสียกว่า!"