“สาว แกเก่งขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”
ใบหน้าชราของประมุขเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ในความทรงจำของท่าน เหยียนจิ่วซีคือเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่อ่อนโยน ตลอดมาท่านก็มองสาวคนนี้เหมือนหลานสาวแท้ ๆ
แต่ตอนนี้ซูโม่บอกท่านกะทันหันว่า เหยียนจิ่วซีแกะรหัสเครื่องยนต์ขับเคลื่อนด้วยความโค้งสำเร็จ แรงสั่นสะเทื้อที่พุ่งเข้ามาในครั้งนี้ไม่มีถ้อยคำใดบรรยายไหว
ไม่ใช่แค่ประมุข ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ก็เช่นกัน
แต่ผู้ที่อารมณ์ซับซ้อนที่สุดคงหนีไม่พ้นกู๋กั๋วอาน เขาเงียบ ๆ ก้มหน้าลง ย้อนนึกถึงวันวานที่เคยมองข้ามเหยียนจิ่วซีไป จวบจนค่อย ๆ ได้รู้จักเด็กสาวคนนี้มากขึ้นทีละนิด ถึงได้เข้าใจว่าเธอเก่งกาจแค่ไหน
เหยียนจิ่วซีลุกขึ้นยืนช้า ๆ แล้วคำนับอย่างสง่างาม “ท่านปู่ทุกท่าน อย่าฟังเสี่ยวโม่พูดเพ้อเจ้อสิคะ แบบจำลองทางคณิตศาสตร์นี่ฉันแกะได้จริงแหละ แต่การสร้างแบบจำลองยากกว่าการแกะหลายสิบเท่า”
พูดจบ เธอชูมือเรียวสะดุดชี้ไปที่ซูโม่ “คนที่พิชิตเทคโนโลยีเครื่องยนต์ขับเคลื่อนด้วยความโค้งได้จริง ๆ คือเสี่ยวโม่ ส่วนฉัน… กินส่วนไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ”
“เสี่ยวซี อันนั้นแหละที่พูดเพ้อ!”
ซูโม่พูดโกหกโดยไม่กระพริบตาแม้แต่ครั้งเดียว เอ่ยเรียบ ๆ “แบบแปลนเครื่องยนต์ขับเคลื่อนด้วยความโค้ง ฉันได้มาจากซากปรักหักพังของอารยธรรมชิงเหยียน การสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ไม่ใช่เรื่องยาก ของยากคือการแกะมันต่างหาก”