ฝ่ายไป๋ชุนจุนกับพวกไม่กล้าแซะอะไร
ก็ในเมื่อกู้กั่วอันคือผู้อาวุโสระดับ 9 ฐานะวางไว้ตรงนั้น พวกเขาจึงต้องบีบความรำคาญในใจกลืนลงคอ แค่หันหน้าหนีเล็กน้อย
แต่ท่านเฉินกับผู้อาวุโสอีกสองคนไม่ได้ใจดีขนาดนั้น ฟังคำพูดไร้สาระของกู้กั่วอันแล้วแซะกลับทันที
"กู้เฒ่า แกมาหลอกเล่นพวกเราหรือเปล่าเนี่ย"
"ใช่สิ ตาพวกเราไม่ตาบอด ใครจะไม่เห็นว่านั่นมันลูกแก้วล่ะ"
"ไม่รู้ก็ทำเป็นรู้ ขอแสดงความรังเกียจ!"
"ฮึ่มๆ——"
โดนสามคนแซะพร้อมกัน กู้กั่วอันได้แต่ไอแห้งแก้ตัวอย่างอ่อนแอ "โอเคโอเค ก็ฉันเห็นพวกแกตึงเครียดกันขนาดนี้ เลยอยากช่วยบรรเทาบรรยากาศหน่อยเท่านั้นเอง"
"ยิ่งกว่านั้น ฉันจะไปรู้ได้ไงว่าลูกแก้วนี่มันคืออะไร สงสัยนักก็ไปถามซูโม่เองสิ!"
ขณะนั้นเอง ช่างเทคนิคจากแผนกวิจัยคนหนึ่งก็ถือเครื่องมือขนาดประมาณฝ่ามือเดินมาที่ไป๋ชุนจุน
ไป๋ชุนจุนหยิบขาตั้งด้านข้างมายึดเครื่องมือเข้าที่ หันเล็งไปที่ลูกแก้วลอยอยู่กลางอากาศแล้วกดสวิตช์
การกระทำนี้ทำให้ท่านเฉินสนใจขึ้นมา
"รัฐมนตรีปั๋ว ทำอะไรน่ะ"
"วัดความเข้มข้นพลังงานครับ"
ไป๋ชุนจุนรีบอธิบาย "เครื่องนี้ชื่อเครื่องวัดพลังงาน วัดค่าความเข้มข้นได้อย่างแม่นยำ"
"โห้"
ตาท่านเฉินเป็นประกาย "ใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะรู้ผล?"
"สามนาที..."
คำพูดเพิ่งหลุดปาก เครื่องวัดบนขาตั้งก็ตูมเสียงหนึ่งติดไฟไหม้ขึ้นมาเอง เสียงดังโครมจนแม้แต่ซูโม่ยังตกใจสะดุ้ง
ไป๋ชุนจุนหน้าตาเหม่หลง