มันคือหก หรือเจ็ดกันแน่?
การสแกนของเครื่องรวดเร็วมาก เพียงเสียงเปิดระบบดังขึ้นไม่ทันเสียงใดจะตามมา เส้นแสงสีแดงก็พาดผ่านไปวูบเดียว เร็วจนคนทั้งหมดแทบคิดว่าตัวเองเห็นภาพหลอน
เมื่อสติกลับคืน ทุกคนก็ยอมรับมันได้
ท้ายที่สุด เครื่องนี้ใช้เวลาราวสิบนาทีในการยืนยันจำนวนกลุ่มดาวจิ๋วในจักรวาลจำนวนมหาศาล
ตาที่เฝ้ามองซูโม่ตั้งแต่ต้นจนจบก็มีเพียงกลุ่มดาวหลักๆ เท่านั้น
เร็วชะมัด!
ก่อนที่ใครจะทันคิดอะไรต่อ ภาพบนจอยักษ์ก็ปรากฏผลลัพธ์ขึ้น
6?
6!
6!!!
เห็นตัวเลขนี้บนจอยักษ์ ในชั่วขณะนั้นเอง ทุกคนก็เข้าใจทันที
เครื่องพังแล้ว!
“โว้ยยย!”
“เครื่องพังจริงๆ ด้วย เลยต้องพูดเลยว่าซูโม่สุดยอดตลอดกาล!”
“เก่งจริงเก่งเลย แต่ฉันแค่อยากรู้ว่าซูโม่มองอะไรออกได้ยังไง?”
“มนุษย์ทำได้แบบนี้เหรอ? ไม่มีทาง!”
เสียงอุทานดังระงมทั่วในสถานที่เกิดเหตุ สีหน้าของทุกคนล้วนแตกต่างกันไป
ทั้งตกตะลึง ทั้งสะเทือนใจ ทั้งสงสัย ทั้งงงงง
หลวงหว่างโยวเห็นผลลัพธ์สุดท้ายบนจอ จึงลากแขนเหยียนจิ่วซีพลางพูดด้วยความตื่นเต้น “เสี่ยวซี ซูโม่เก่งเว่อร์ นี่ นี่มองอะไรออกได้ยังไงกัน! คนแบบนี้มันไม่ใช่มนุษย์ชัดๆ!”
“……”
ได้ยินดังนั้น ใบหน้าของเหยียนจิ่วซีก็เบ้เล็กน้อย ยิ้มขมุกขมัย “พี่หว่างโยวคะ ทำไมชมคนแล้วเหมือนด่าคนจัง?”
เธอกลับไม่ค่อยตกตะลึงอะไรนัก สายตามองไปที่ซูโม่บนเวที จ้องนิ่งเหม่อลอย แล้วพึมพำกับตัวเองว่า “เสี่ยวโม่ก็เก่งเรื่องสร้างเรื่องเหนือความคาดหมายอยู่แล้ว แถมเขาก็ไม่เคยผิดพลาดจริงๆ”